اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
Шәарҭ шаҳаҭцәазма, Иаков аԥсра данизааи, иԥацәа, сара санԥслак шәзымҵахырхәозеи ҳәа аниҳәа? Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Ҳара шә-Нцәа, шәабдуцәа рынцәа, Ибраҳим, Исмаил, Исхак ҳимҵахырхәоит, Зегьзымчу Анцәа, ҳара Иара ҳҽаҳҭоит».
قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
Ишәҳәа: "Ҳара Аллаҳи, ҳара иаҳзылбаази, Ибраҳими, Исмаили, Исҳаки, Иакови, урҭ рхылҵшьҭрақәеи ирзылбаази, Мысеи, Иисуси, рынцәа иҟынтә аԥааимбарцәа ириҭазгьы дазхаҳҵоит.
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
Мамзаргьы шәара (аиудеиааи ақьырсианцәеи) Ибраҳим, Исмаил, Исаак, Иаков, урҭ рышьҭрақәа аиудеиаа ма ақьырсианцәа ракәын ҳәа шәҳәома? Ирҳәа: «Шәара шәоума еиҳа еиӷьны издыруа, мамзаргьы Аллаҳ, Аллаҳ иҟынтә имаз ашаҳаҭра зҵәахуа ауаҩы иаҵкыс еиҳа игәымбылџьбароу?» Аллаҳ, иҟашәҵо зегьы изымдыруа дыҟаӡам.
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
Иҳәа (Муҳаммад): "Ҳара Аллаҳ дазхаҳҵоит, ҳара иаҳзылбааз, Ибраҳим, Исмаил, Исҳак, Иаков, урҭ рышьҭрақәа ирзылбааз, Мусеи, Иисуси, аԥааимбарцәеи рынцәа иҟынтә ирҭаз.
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
Ҳәарада, Нухи, иара ишьҭахьтәи аԥааимбарцәеи ишырзаҳҳаз еиԥш, уара иузааҳгеит, Ибраҳими, Исмаили, Исҳаки, Иакови, урҭ рхылҵшьҭрақәеи ирзааҳартит. Иисус, Аиуб, Иона, Харун, Соломон. Дауҭгьы аԥсалм шәҟәы иаҳҭеит.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Иаҳҭеит Исҳаки Иакови. Урҭ зегьы амҩақәҵара раҳҭеит. Уи аԥхьа Нухи, иара ихылҵшьҭрақәа рҟынтә Дауд, Сулеиман, Аиуби, Иусуфи, Мусеи, Ҳаруни амҩақәҵара раҳҭеит. Абас ала, абзиара ҟазҵаз ҳраҳҭоит.
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
Убас, Анцәа шәара шәалихит (ԥааимбарс шәҟаларц азы), аԥхыӡқәа рыҵакқәа шәирҵеит, шәаргьы Иаков иҭаацәагьы шәзы лыԥха ҟаиҵеит, уи аԥхьа шәабдуцәа ҩыџьа, Ибраҳими Исааки рзы лыԥха шыҟаиҵаз еиԥш. Ҳәарада, унцәа зегьы здыруа, иҟәыӷоу иоуп.
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
Убри аҟнытә, иара (Ибраҳим) урҭи, Аллаҳ ида урҭ зымҵахырхәози данырцәыхараха, Исҳаки Иакови иаҳҭеит. Урҭ зегьы ԥааимбарцәас иалаҳхит.
وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ
wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).
Урҭ ҳԥҟарақәа рыла амҩа ҳақәызҵо ԥхьагылаҩцәаны иҟаҳҵеит, насгьы абзиара ҟарҵаларц, анамаз ҟарҵаларц, азақьаҭ ршәарц, насгьы ҳара заҵәык ҳамацара ҳрымҵахырхәараны ишыҟоу рылаҳарҵәеит.
وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa basysyarnāhu bi'isḥāqa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
Адинхаҵара змаз ауаа дыруаӡәкыз аԥааимбар Исҳак иира иазкны ажәабжь бзиа иаҳҭеит.