فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
Allora l’emmo sarvou lê e i seu seguitoî, feua che a seu moggê. Lê (seu moggê) a l'ea unna de quelle lasciæ apreuvo.
قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ
qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).
Loiatri (i angeli) an dito: "O Lut! De fæto, semmo i messaggê do teu Segnô, no saian boin à desturbâte, donca va co-a to famiggia in sciâ fin da neutte e no lasciâ che nisciun de ti o guarde inderê, feua che a to moggê. De seguo lê (anche) a saià afflitta da (o tormento) ch'o l'é capitou à l'arba. De fæto o saià tormento pe loiatri. vexin?"
اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).
feua che pe-i seguitoî de Lut. De fæto, de seguo li sarviemmo tutti, .
فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ
fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).
Coscì va feua a-a fin da seia co-a to famiggia, e va apreuvo à loiatri derê. No lasciâ che nisciun de voscià o guarde inderê e o pòsse anâ avanti co-o seu viægio pe-o pòsto donde gh'é stæto comandou d'anâ.»
فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ
fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).
Allora l’emmo sarvou e tutta a seu famiggia,
فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنٰهَا مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
fa'anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū qaddarnāhā minal-gābirīn(a).
Coscì l’emmo sarvou lê e a seu famiggia, feua che a seu moggê. Noi l’emmo determinou comme tra quelli ch’en stæti lasciæ apreuvo (destruti).
قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
O Ibrahim o l’à dito: «De fæto, inte quella çittæ gh’é o Lut». Lô (i angeli) an dito: "Savemmo megio chi l'é inte quella çittæ. De seguo o sarviemmo lê e i seu seguitoî feua che seu moggê. A l'é tra quelli ch'en stæti lasciæ apreuvo (perisci)."
وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).
E quande i Nòstri messaggê (i angeli) son vegnui da-o Lut, o s’é sentio triste pe caxon do seu (arrivo), e (o l’à sentio) ch’o no l’aiva o poei de protezilli, e loiatri (i messaggê) an dito: «No gh’æ paû e no stæ (anche) triste.
اِذْ نَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَۙ
iż najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).
(Regòrdate) quande l’emmo sarvou lê e tutti i seu seguitoî,
فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ
fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).
Allora emmo fæto sciortî feua quelli che creddeivan ch’ean drento (a tæra do pòpolo de Lut).
فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ
famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).
Coscì no gh’emmo attrovou (a tæra), feua che unna casa de mossulmen (Lut).
اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ
innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).
De fæto, Noi gh’emmo mandou unna tempesta ch’a portava di scheuggi (ch’en cheiti in sce de loiatri), feua che a famiggia do Lut. Li emmo sarvæ avanti de l'arba,