قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
ער (יעקב) האָט געזאָגט, "איך באַקלאָג זיך נאָר צו גאָט וועגן מײַנע צרות און טרויער, און איך ווייס פֿון גאָט וואָס דו ווייסט נישט.
فَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَ الْبَشِيْرُ اَلْقٰىهُ عَلٰى وَجْهِهٖ فَارْتَدَّ بَصِيْرًاۗ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْۙ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
falammā an jā'al-basyīru alqāhu ‘alā wajihihī fartadda baṣīrā(n), qāla alam aqul lakum, innī a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
אַלזאָ ווען דער טרעגער פֿון דער גוטער בשורה איז אָנגעקומען, האָט ער אָפּגעווישט (דאָס קלייד) איבער זײַן פּנים (יעקב), און ער האָט באַקומען זײַן זעhkראַפֿט. ער (יעקב) האָט געזאָגט, "האָב איך אײַך נישט געזאָגט אַז איך ווייס פֿון גאָט וואָס איר ווייסט נישט?"
وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ
ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).
און געדענקט אונדזערע קנעכט: אברהם, יצחק און יעקב, וועלכע האָבן גרויס מאַכט און (הויכע) וויסן.