وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
و به سوی قوم ثمود، برادرشان صالح را فرستادیم. گفت: «ای قوم من! الله را بپرستید، جز او خدایی برایتان نیست. نشانه‌ای آشکار از پروردگارتان برایتان آمده است. این شتر الله نشانه‌ای برای شماست. او را رها کنید تا در زمین الله بخورد و به او آزاری نرسانید که عذابی دردناک شما را خواهد گرفت.»
وَيٰقَوْمِ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيْبٌ
wa yā qaumi hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun qarīb(un).
و ای قوم من! این شتر ماده الله است، نشانه‌ای برای شما. پس بگذارید در زمین الله بخورد و به او آسیبی نرسانید، که عذابی نزدیک شما را فرا خواهد گرفت.
فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ
fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).
پس آنها شتر را کشتند. او (صالح) گفت: «سه روز در خانه‌هایتان لذت ببرید. این وعده‌ای است که دروغ نیست.»
قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۚ
qāla hāżihī nāqatul lahā syirbuw wa lakum syirbu yaumim ma‘lūm(in).
و شما نیز در روزی معین حق آبخوری دارید
وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābu yaumin ‘aẓīm(in).
و به آن (شتر) آسیبی نرسانید، وگرنه عذاب روزی عظیم شما را فرا خواهد گرفت
اِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْۖ
innā mursilun-nāqati fitnatal lahum fartaqibhum waṣṭabir.
ما شتری ماده را برای آزمایش آنها می‌فرستیم، پس (ای صالح) مراقبشان باش و شکیبا باش.
وَنَبِّئْهُمْ اَنَّ الْمَاۤءَ قِسْمَةٌ ۢ بَيْنَهُمْۚ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ
wa nabbi'hum annal-mā'a qismatum bainahum, kullu syirbim muḥtaḍar(un).
و به آنها بگو که آب میان آنها (و شتر) تقسیم شده است؛ هر یک حق نوبت نوشیدن دارند.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُوْلُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰهَاۗ
fa qāla lahum rasūlullāhi nāqatallāhi wa suqyāhā.
پس فرستاده خدا به آنها گفت: «ناقه خدا و آبشخور آن را (محترم) بدارید.»