وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ
ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).
ते (मुहम्मद), किताब (अल-कुरान) च इस्माइल दी कहानी सुनाओ। ओह़ सच् चाई च अपने वचन दा मानू, प्रेरित ते भ़विखवानी हा।
فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ
fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).
इस करिए अस उसी इक बड़ा धैर्यवान बच्चे (इस्माइल) दी (जन्म) दी खुशखबरी दित्ती।
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
इस आस् ते जदुं ओह़ उंदे कन् ने कम्म करने आस् ते उमर च आई गेया, तां (अब्राह़म) ने ग् लाया, "हे मेरे पुत्तर, मैं सपने च दिक् खेया ऐ के अऊं तुसेंगी कत्ल करदा ऐं, तां तुस केह़ सोचेया ऐ, इस गल् ला उप् पर विचार करो!" उने (इस्माइल) आखया, “हे मेरे पिता!, जेड़ा तुसेंगी आज्ञा दित्ती गेदी ऐ, उसी करो, परमात्मा दी मर्जी कन्ने तुस मिगी मरीजें च पाई लैगेओ।”