وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
E gh’emmo dæto Isaac e Giacobbe. A ògnidun de loiatri l’emmo dæto unna guidda; e avanti de quello Emmo dæto a guidda à Noè, e à quarchedun di seu descendenti (Ibrahim), saieiva à dî o Dawud, o Sulayman, o Ayyub, o Yusuf, o Musa e o Harun. E coscì premiemmo quelli che fan o ben,
وَلَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰى قَالُوْا سَلٰمًا ۖقَالَ سَلٰمٌ فَمَا لَبِثَ اَنْ جَاۤءَ بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ
wa laqad jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā qālū salāmā(n), qāla salāmun famā labiṡa an jā'a bi‘ijlin ḥanīż(in).
E i nòstri messaggê (angeli) ean vegnui à Ibrahim con de boñe neuve, an dito: «Auguri». O (Ibrahim) o l’à respòsto: “Auguri (à ti).” Coscì no guæi tempo dòppo, o Ibrahim o l'à servio carne de veddello arrosto.
وَامْرَاَتُهٗ قَاۤىِٕمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنٰهَا بِاِسْحٰقَۙ وَمِنْ وَّرَاۤءِ اِسْحٰقَ يَعْقُوْبَ
wamra'atuhū qā'imatun fa ḍaḥikat fa basysyarnāhā bi'isḥāq(a), wa miw warā'i isḥāqa ya‘qūb(a).
E seu moggê a s'é levâ in çimma e a l'à sorriiso. Coscì gh’emmo dæto a boña nòva in sce (a nascion de) Isaac e dòppo Isaac (nascià) Giacobbe.
قَالَتْ يٰوَيْلَتٰىٓ ءَاَلِدُ وَاَنَا۠ عَجُوْزٌ وَّهٰذَا بَعْلِيْ شَيْخًا ۗاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيْبٌ
qālat yā wailatā a'alidu wa ana ‘ajūzuw wa hāżā ba‘lī syaikhā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ajīb(un).
Lê (seu moggê) a l'à dito: "Che miracolo, l'é poscibile che parto un figgeu ascì ben che son vegia, e mæ maio o l'é ben ben vegio? Sto chì o l'é pe in davei quarcösa de miracoloso."
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ
falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).
Coscì, quande a paura a l’é scentâ da-o Ibrahim e a boña nova a l’ea vegnua à lê, o l’à interrogou Noi (i angeli) in sciô pòpolo de Lòt.
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ وَهَبَ لِيْ عَلَى الْكِبَرِ اِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبِّيْ لَسَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ
al-ḥamdu lillāhil-lażī wahaba lī ‘alal-kibari ismā‘īla wa isḥāq(a), inna rabbī lasamī‘ud-du‘ā'(i).
Lode à Allah ch'o m'à conferio inta (me) vegia etæ Ismail e Isaac. Pe in davei, o mæ Segnô o l’é pe in davei vea preghea Onni-Ascolto (permette).
قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ
qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).
(Lô) an dito: «No gh’æ paû, de fæto ve dæmo unna boña neuva de (nascion de un) figgio (ch’o saià) un òmmo intelligente (Isaac)».
قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ
qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).
O (Ibrahim) o l’à dito: «L’é veo che m’æ dæto de boñe novitæ ascì ben che son stæto vegio, aloa (in che mainea) m’æ dæto quella (boña novitæ)?»
قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ
qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).
(Loiatri) an respòsto: «Ve trasmettemmo a boña nòva correttamente, donca no stæ tra quelli che se despiaxan».
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).
E gh’emmo dæto (Ibrahim) Isaac e Giacobbe, comme regâ. E Noi gh’emmo fæto ciaschedun de loiatri unna persoña giusta.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
E gh’emmo dæto à Abraham, Isaac e Giacobbe, e gh’emmo fæto un profeta e un libbro pe-i seu descendenti, e gh’emmo dæto a seu compensaçion into mondo; e de fæto o saià tra i piæ inte l’atro mondo.
وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa basysyarnāhu bi'isḥāqa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
E gh’emmo dæto a boña nòva de (nascion de) Isaac, un profeta ch’o l’ea un do pòpolo pio.
فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْۗ وَبَشَّرُوْهُ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ
fa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf, wa basysyarūhu bigulāmin ‘alīm(in).
Coscì lê (Ibrahim) o l’à avuo paû de loiatri. Dixan: «No t’æ paû», e gh’an dæto a boña nòva de (nascion de) un figgeu pio (Isaac).
فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهٗ فِيْ صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوْزٌ عَقِيْمٌ
fa aqbalatimra'atuhū fī ṣarratin fa ṣakkat wajhahā wa qālat ‘ajūzun ‘aqīm(un).
Dapeu seu moggê a l'é vegnua à urlâ (con meraviggia) e a l'à dæto un basso a-a seu faccia e a l'à dito: «(Son) unna vegia sterile».
قَالُوْا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ ۔
qālū każālik(i), qāla rabbuk(i), innahū huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).
An dito: «Coscì o dixe o teu Segnô. De fæto, o l’é o Savio, o Consciente».