وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
Ибраһим динен нәфрәт итүчеләр үзләрен алдаучылар гына. Без аны (Ибраһимне) бу дөньяда сайладык, һәм ул ахирәттә тәкъва кешеләрдән булыр.
اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).
(Исегездә тотыгыз) Аллаһ аңа (Ибраһимгә): "Баш ию!" - диде. Ул: "Мин бөтен галәмнәрнең Раббысына буйсындым", - диде.
وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
Алар әйттеләр: "Яһүд яки насара булыгыз, әлбәттә, туры юлга күнелерсез". Син аларга әйт: "Юк! Без Ибраһим диненә иярәбез, ул Аллаһка тиңдәш кылучылардан түгел".
قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
Әйт: "Без Аллаһка, безгә иңдерелгән нәрсәгә, Ибраһимгә, Исмәгыйльгә, Исхакка, Ягъкубка һәм аларның нәселенә бирелгән нәрсәгә, Мусага, Гайсәгә бирелгән нәрсәгә һәм пәйгамбәрләргә Раббыларыннан бирелгән нәрсәгә ышандык. Без аларның берсен дә аермыйбыз һәм Аңа буйсынабыз".
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
Яки сез (яһүдләр һәм христианнар) Ибраһим, Исмәгыйль, Исхак, Ягъкуб һәм аларның нәселләре яһүд яки насара булганнар дип әйтәсезме? Әйт: "Сез яхшырак беләсезме, әллә Аллаһмы? Аллаһтан алган шаһитлеген яшергән кешедән дә залимрәк кем бар?" Аллаһ сезнең кылган эшләрегездән гафил түгел.
مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
Ибраһим яһүд тә түгел иде, христиан да түгел иде, ләкин ул туры юлдан язган, мөселман иде һәм мөшрикләрдән дә түгел иде.
اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ
inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).
Ибраһимгә якынрак кешеләр, аңа ияргәннәр, бу пәйгамбәр (Мөхәммәд пәйгамбәр) һәм мөэминнәр. Аллаһ мөэминнәрнең хуҗасы.
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
(Мөхәммәд пәйгамбәр) әйтегез: "Без Аллаһка, безгә иңдерелгән нәрсәгә, Ибраһимгә, Исмәгыйльгә, Исхакка, Ягъкубка һәм аларның нәселенә иңдерелгән нәрсәгә, Мусага, Гайсәгә һәм пәйгамбәрләргә Раббыларыннан бирелгән нәрсәгә ышандык. Без аларның берсен дә аермыйбыз һәм Аңа гына буйсынабыз".
قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
(Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Аллаһ әйткән һәрнәрсә хак", - диген. Ибраһим диненә иярегез, ул мөшрикләрдән түгел.
وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا
wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).
Әгәр ул кеше үзен Аллаһка тапшырса һәм изге гамәлләр кылса, аннары Ибраһим г-мнең хак диненә иярсә, аннан да күркәмрәк дин бармы? Аллаһ Ибраһимне үзенең сөеклесе итеп сайлады.
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
Әлбәттә, Без аны сиңа, Нухка һәм аннан соңгы пәйгамбәрләргә вәхи кылганыбыз кебек, Ибраһимгә, Исмәгыйльгә, Исхакка, Ягъкубка һәм аларның нәселеннән Гайсәгә, Әййүбкә, Юныска, Һарунга һәм Сөләйманга да вәхи кылдык. Без Даудка Зәбур китабын бирдек.
۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).
Ибраһим атасы Азарга әйтте: "Син бу потларны илаһлар дип саныйсыңмы? Мин сине һәм синең кавемеңне ачык адашуда күрәм".
فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ
falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).
Төн караңгылангач, ул (Ибраһим) бер йолдыз күрде һәм: "Бу минем Раббым", - диде. Йолдыз баегач: "Мин батканны яратмыйм", - диде.
فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ
falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).
Айның чыгуын күргәч: "Бу минем Раббым", – диде, ләкин ай баегач: "Әгәр Раббым мине туры юлга күндермәгән булса, мин адашканнардан булыр идем", – диде.
فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
Кояш чыккач: "Бу минем Раббым, бу зуррак", – диде. Кояш баегач, әйтте: "Ий халкым, мин сез тиңдәш иткән нәрсәләрдән биздем".
اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ
innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).
Мин йөземне күкләрне һәм җирне хак дингә буйсынып яратучы (Аллаһка) юнәлттем, һәм мин мөшрикләрдән түгел.
وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ
wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).
Аның халкы моны инкяр иттеләр. Ибраһим әйтте: "Сез Аллаһ турында минем белән бәхәсләшәсезме, хәтта Ул мине хак юлга күндергән булса да? Мин сезнең Аллаһка тиңләштергән нәрсәгездән курыкмыйм, әгәр Раббым теләсә, әлбәттә. Раббымның белеме һәрнәрсәне чолгап ала. Сез гыйбрәт ала алмыйсызмы?"
وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ
wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).
Аллаһ сезгә ширек кылу турында хәбәр бирмәгән нәрсәдән курыкмасагыз да, мин сезнең ширек кылуыгыздан ничек куркам? Әгәр белсәгез, ике төркемнең кайсысы (бәхетсезлектән) имин булырга тиешлерәк?”
وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ
wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).
Бу – Ибраһимгә үз халкына күрсәткән хәбәребез. Без теләгән кешенең дәрәҗәсен күтәрәбез. Әлбәттә, синең Раббың хикмәт иясе һәм һәрнәрсәне белүче.
قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
Әйт (Мөхәммәд пәйгамбәр): "Чыннан да, Раббым мине туры юлга, хак дингә, Ибраһим диненә күндерде. Ул (Ибраһим) мөшрикләрдән түгел", - дип.
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).
Һәм (исеңдә тот), Ибраһим пәйгамбәр дога кылганда: "Аллаһым, бу илне (Мәккәне) имин ил ит, мине, балаларымны һәм оныкларымны потларга табынудан сакла", - дип дога кылган иде.
رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).
Әй Раббым, бу потлар күп кешеләрне адаштырдылар. Кем миңа иярсә, ул минем арада, ә кем миңа буйсынмаса, Син Гафу Итүче һәм Рәхимле.
رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ
rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).
Әй Раббым, мин нәселемнең кайберләрен хөрмәтле Бәйтуллаһ йорты янындагы игенсез үзәнлеккә урнаштырдым, әй Раббым, алар намаз укысыннар өчен. Шуңа күрә кайбер кешеләрнең күңелләрен аларга юнәлт һәм аларга җимешләрдән ризык бир, өметле рәвештә алар шөкер итәрләр.
رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ
rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).
Әй Ходаем, мине, балаларымны һәм оныкларымны дога кылуны дәвам итүче кешеләрдән ит, әй Ходаем, догамны кабул ит.
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).
(Исегездә тотыгыз), ул (Ибраһим) атасына һәм кавеменә: "Сез бик нык табына торган бу сын нәрсә?" – дип әйтте.
قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).
Ул (Ибраһим) әйтте: "Дөреслектә, сез һәм ата-бабаларыгыз ачык адашудасыз".
قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ
qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).
Ул (Ибраһим) җавап бирде: "Чынлыкта, сезнең Раббыгыз - күкләрнең һәм җирнең Раббысы; аларны (Ул) яраткан Зат; һәм мин моңа шаһит була алам".
وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ
wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).
Аллаһ белән ант итеп әйтәм, син алардан киткәннән соң, мин синең потларыңны алдаячакмын.
اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).
Сезгә һәм Аллаһтан башка гыйбадәт кылган нәрсәләрегезгә үкенеч! Әллә аңламыйсызмы?
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Һәм (исегезгә төшерегез), Ибраһимне Аллаһ йортына урнаштырган вакытыбызны (шулай ук): "Миңа бернәрсәне дә тиңдәш итмә һәм Минем йортымны тәваф кылучылар, гыйбадәт кылучылар, рөкүгъ һәм сәҗдә кылучылар өчен пакьлә", - дидек.
وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔
wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).
Аллаһ юлында чын җиһад белән сугышыгыз. Ул сезне сайлады һәм диндә сезгә авырлык тудырмады. Аталарыгыз Ибраһим диненә иярегез. Ул сезне күп вакыт элек, бу Коръәндә дә мөселманнар дип атады, пәйгамбәр сезгә шаһит булсын өчен һәм сез барыгыз да бөтен кешеләргә шаһит булсын өчен. Намаз укыгыз, зәкят бирегез һәм Аллаһка ябышыгыз. Ул сезнең яклаучыгыз, Ул иң яхшы яклаучы һәм иң яхшы ярдәмче.
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِيْمَ ۘ
watlu ‘alaihim naba'a ibrāhīm(a).
Һәм аларга Ибраһим пәйгамбәрнең хәбәрен укып бир.
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).
Ул (Ибраһим) атасына һәм халкына: "Сез нәрсәгә гыйбадәт кыласыз?" – дип әйтте.
قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ
qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).
Алар: "Без потларга табынабыз һәм аларга һәрвакыт тырышып табынабыз", - дип җавап бирделәр.
قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ
qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).
Ул (Ибраһим) әйтте: "Сез дога кылганда алар сезнең догагызны ишетәләрме?"
اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ
au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).
Яки алар сезгә файда китерә яки зыян китерә алалармы?”
قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ
qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).
Ул (Ибраһим) әйтте: "Сез гыйбадәт кылган нәрсәләрегезгә игътибар итәсезме,
الَّذِيْ خَلَقَنِيْ فَهُوَ يَهْدِيْنِ ۙ
allażī khalaqanī fa huwa yahdīn(i).
(ягъни) Ул мине халык кылды, аннары мине туры юлга күндерде,
وَالَّذِيْ هُوَ يُطْعِمُنِيْ وَيَسْقِيْنِ ۙ
wal-lażī huwa yuṭ‘imunī wa yasqīn(i).
һәм Ул миңа ризык һәм эчемлек бирде;
وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِيْنِ ۙ
wa iżā mariḍtu fa huwa yasyfīn(i).
һәм мин авырганда, Ул мине дәвалаучы,
وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَۙ
wa lā tukhzinī yauma yub‘aṡūn(a).
һәм алар терелгән көндә мине хур итмәгез,
وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
Ибраһимне искә алыгыз, ул үз халкына: "Аллаһуга гыйбадәт кылыгыз һәм Аңардан куркыгыз! Әгәр белсәгез, бу сезнең өчен хәерлерәк", - диде.
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
Әлбәттә, сез Аллаһтан башка гыйбадәт кылган нәрсәләр, әлбәттә, сынымнар гына, һәм сез ялган сөйлисез. Аллаһтан башка гыйбадәт кылган нәрсәләрегез сезне ризыкландырырга кадир түгел. Аллаһтан ризык сорагыз, Аңа гыйбадәт кылыгыз һәм Аңа шөкер итегез, Аңа гына кайтарылачаксыз.
وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ
wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).
Һәм ул (Ибраһим) әйтте: "Дөреслектә, сез Аллаһтан башка гыйбадәт кыла торган сынымнар җирдәге тормышта сезнең арагызда мәхәббәт уяту өчен генә, аннары Кыямәт көнендә кайберегез бер-берегезне инкяр итәр һәм ләгънәт кылыр; һәм сезнең кайтачак урыныгыз җәһәннәм булыр, һәм сезгә һичбер ярдәмче булмас."
۞ وَاِنَّ مِنْ شِيْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِيْمَ ۘ
wa inna min syī‘atihī la'ibrāhīm(a).
Һәм, әлбәттә, Ибраһим дә үз төркемендә иде (Нух пәйгамбәр иде).
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).
(исеңдә тот) ул атасына һәм халкына әйтте: "Сез нәрсәгә гыйбадәт кыласыз?"
اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِيْدُوْنَۗ
a'ifkan ālihatan dūnallāhi turīdūn(a).
Аллаһтан башка гыйбадәт кылучылар белән ялганны телисезме?
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
famā ẓannukum birabbil-‘ālamīn(a).
Шулай итеп, сез бөтен дөньяларның Ходайы турында нәрсә уйлыйсыз?
فَقَالَ اِنِّيْ سَقِيْمٌ
fa qāla innī saqīm(un).
аннары ул (Ибраһим): "Чыннан да, мин авырыйм", - диде.
فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَۚ
farāga ilā ālihatihim faqāla alā ta'kulūn(a).
Аннары Ибраһим аларның потлары янына тыныч кына барды; аннары: "Ни өчен ашамыйсыз?" – диде.