۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Æмæ (хъуыды ма кæнут), Авраамы йæ Хицау цалдæр хъуыдыйадæй куы бафæлвæрдта, уæд сæ æххæст кодта æххæстæй. Уый (Аллах) загъта: «Æцæгæйдæр, æз дæ скодтон æппæт адæмы разамонæгæй». Уый (Ибрагим) загъта: «Æмæ (уый дæр) мæ сывæллæттæ æмæ хъæбултæй?» Аллах зæгъы: «(Раст, фæлæ) Мæ зæрдæвæрд нæ хауы фыдгæнджытæм».
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Уæдæ сывæллон куы баххæсыд, йемæ бафæлварын йæ бон куы уыд, уæд (Ибрагим) загъта: «О мæ фырт! Æцæгæйдæр, æз фыны федтон, æз дæ марын. Уæдæ ахъуыды кæн, цы хъуыды кæныс!» Уый (Исмаил) дзуапп радта: «О мæ фыд!