فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا وَلَنْ تَفْعَلُوْا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْ وَقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ
fa'illam taf‘alū wa lan taf‘alū fattaqun-nāral-latī waqūduhan-nāsu wal-ḥijārah(tu), u‘iddat lil-kāfirīn(a).
जँ अहाँ एकरा नहि बना सकैत छी, आ (निश्चित रूप सँ) नहि बना सकब, तखन नरकक आगि सँ डरू जकर ईंधन लोक आ पाथर अछि, जे काफिर सभक लेल तैयार कयल गेल अछि |
وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).
आ विश्वास करनिहार आ नीक काज करयवला केँ नीक खबरि पहुँचाउ जे हुनका सभक लेल गाछी-बिरछी (उपलब्ध कयल गेल अछि) जकर नीचाँ नदी बहैत अछि | जखन कखनो हुनका सब के रोजी-रोटी के रूप में स्वर्ग स फल के व्यवस्था होइत छनि त कहैत छथि, "पहिने हमरा सब के इएह उपलब्ध कराओल गेल छल।" हुनका सभकेँ सेहो एहने (फल) देल गेल अछि। आ ओतय शुद्ध जीवनसाथी (प्राप्त) करैत छथि । ओहि मे रहि जाइत छथि।
الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
जे अल्लाह केरऽ वादा केरऽ पुष्टि होय के बाद ओकरा तोड़ी दै छै, आरू जे अल्लाह केरऽ आज्ञा देल॑ छै ओकरा तोड़ी दै छै, आरू धरती प॑ भ्रष्टाचार फैलाबै छै । ओ सभ छथि जे हारि गेल छथि।
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
तखन शैतान दुनू गोटे केँ जन्नत सँ बाहर निकालि देलकनि आ ओतहि रहैत हुनका सभ केँ ओहि ठाम सँ निकालि देल गेलनि। आ हम कहलियनि, “नीचाँ जाउ! अहाँ सभ मे सँ किछु गोटे एक-दोसरक दुश्मन छी।आ पृथ्वी पर अहाँ सभ केँ किछु समयक लेल निवास आ भोग भेटत।”
قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
हम कहलियनि, "अहाँ सभ, स्वर्ग सँ उतरू! तखन जँ हमर मार्गदर्शन सही मे अहाँ सभ लग आबि जायत, तखन जे कियो हमर मार्गदर्शनक पालन करत, ओकरा लेल कोनो डर नहि होयत आ ने ओ सभ दुखी होयत।"
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
ओ (अल्लाह) कहलनि, "एक संग जन्नत सँ उतरू, अहाँ मे सँ किछु गोटे दोसरक दुश्मन। जँ हमरा दिस सँ अहाँ सभक पास हिदायत आओत तखन (जानू) जे हमर मार्गदर्शनक पालन करत ओ भटकत आ ने ओकरा कोनो नुकसान होयत।"