اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).
Ысынлап та, Ғайсаның Аллаһ өсөн ҡиссаһы (барлыҡҡа килтерелеүе), Әҙәмдең (барлыҡҡа килтерелеүе) кеүек. Ул уны ерҙән яралтты, шунан уға: «Бул!» Тимәк, был шулай.
هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ
huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).
Ул һине балсыҡтан яралтҡан, һуңынан ажал (һинең үлемеңде) һәм Үҙе генә белгән билдәле ваҡыт сиген билдәләгән. Шулай ҙа һин һаман шикләнәһең.
۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).
һәм самудҡа (Беҙ ебәрҙек) уларҙың ағаһы Салехты. Ул әйтте: "Эй, халҡым! Аллаһҡа ғибәҙәт ҡылығыҙ, һеҙҙең өсөн Унан башҡа илаһ юҡ. Ул һеҙҙе ерҙән (тупраҡтан) барлыҡҡа килтерҙе һәм һеҙҙе етеш итте, шуға күрә Унан ярлыҡау һорағыҙ, һуңынан Уға тәүбә итегеҙ.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Һәм, ысынлап та, Беҙ кешене (Әҙәмде) ҡоро балсыҡтан, уға форма бирелгән ҡара батҡаҡтан яралттыҡ.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Һәм (хәтереңдә тот): Раббың фәрештәләргә: «Мин ҡиәфәт бирелгән ҡара батҡаҡтан ҡоро балсыҡтан әҙәм балаһын яратасаҡмын.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
Шулай итеп, мин (ваҡиғаны) камиллаштырғас, уға Үҙемдең рухымды (барлыҡҡа килтереүҙе) өрҙөм, уға сәждә ҡылып баш эйегеҙ».
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Ул (Иблис): «Мин бер ҡасан да Һин ҡоро балсыҡтан ҡара балсыҡтан яратҡан кешегә баш эймәйем», — тигән.
وَاللّٰهُ اَنْۢبَتَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ
wallāhu ambatakum minal-arḍi nabātā(n).
Һәм Аллаһ һеҙҙе ерҙән үҫтерә, үҫтерә (әкренләп),