وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
Унцәа амаалықьцәа адгьыл аҿы халифк дҟасҵоит ҳәа анреиҳәазгьы. Урҭ ирҳәеит: «Ҳара Уара уҳарҽхәо, Ухьӡ ҳаԥшьо аамҭазы, абжьыхра ҟазҵо, ашьакаҭәара зылшо аӡәы дҭаургыларц уҭахума?» Иара иҳәеит: «Ииашаҵәҟьаны, шәара ишәзымдыруа сара издыруеит».
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).
Уа ажәлар! Аӡәы (Адам) ила шәызшаз шәынцәа шәицәшәала, Аллаҳгьы иҩыза Ева (Иара) иҟынтә дызшаз; Урҭ рҩыџьагьы рҟынтәи Аллаҳ ахацәеи аҳәсеи рацәаҩны ихылҵит. Зыхьӡала шәеицәажәо Аллаҳ шәицәшәала, шәҭаацәаратә еизыҟазаашьақәа шәыхьчала. Ҳәарада, Аллаҳ еснагь шәихьчоит, шәихылаԥшуеит.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ
wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).
Аӡәы иҟынтәи шәызшазгьы Иара иоуп, убри аҟнытә шәара шәзы иҟоуп шәаангыларҭеи аҵәахырҭа ҭыԥи. Ҳәарада, ҳара адыргақәа (ҳадура) здыруа ауаа ирзеиҭаҳҳәеит.
۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
Уи иоуп ԥсык (Адам) шәалызшаз, уи ихатә ҩызагьы дишеит, иара игәы иақәшәарц азы. Убри аҟнытә иара еилаиҵа ашьҭахь, (иԥҳәыс) лымгәарҭа лаша лцәа лтәымкәа дҟалеит, насгьы лара лашарак лныруан (аамҭак азы). Нас, игәы аныхьанҭаха, рыҩыџьагьы (хаҵеи-ԥҳәыси) рынцәа Аллаҳ диҳәеит: «Диашаны иҟоу ахәыҷы ҳауҭар, ҳәарада, еснагь иҭабуп ҳәа ҳҳәоит».
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
Убри аҟнытә (ахҭыс) анынагӡахалакь, Сдоуҳа (аԥҵара) анҭасҵалак, нас хырхәаны уи шьамхнышгыла."