فَجَعَلْنٰهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ
faja‘alnāhā nakālal limā baina yadaihā wa mā khalfahā wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).
Nítorí náà, A ṣe ìkìlọ̀ (irú) fún àwọn ènìyàn ìgbà náà àti fún àwọn tí ó tẹ̀lé e, àti ẹ̀kọ́ fún àwọn olùfọkànsìn.
تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَ ۔
tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa innaka laminal-mursalīn(a).
Àwọn wọ̀nyí ni àwọn àmì Allāhu, A kà wọ́n fún ọ ní ọ̀nà tó tọ́ àti pé ìwọ (Muhammad) jẹ́ ìránṣẹ́ ní tòótọ́.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Ṣé o kò kíyèsí àwọn ènìyàn tí wọ́n ń bá Ábúráhámù jiyàn nípa Olúwa rẹ̀, nítorí pé Allah ti fún un ní ìjọba (agbára). Nígbà tí Ibrahim sọ pé, “Olúwa mi ni Ẹni tí ó ń sọ ẹ̀mí di alààyè tí ó sì ń pa,” ó wí pé, “Èmi náà lè sọ ẹ̀mí di alààyè tí ó sì ń pa ènìyàn.” Ibrahim sọ pé, “Allah gbé oòrùn dìde láti ìlà-oòrùn, nítorí náà ó gbé e dìde láti ìwọ̀-oòrùn.” Nítorí náà, ẹni tí ó bá gbàgbọ́ dàrú. Allah kò tọ́ àwọn aláìṣòótọ́ sọ́nà.
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).
(Ipò wọn) dà bí ipò àwọn ọmọlẹ́yìn Fáráò àti àwọn tí ó ṣáájú wọn. Wọ́n sẹ́ àwọn ààyò Wa, nítorí náà Ọlọ́run fìyà jẹ wọ́n nítorí ẹ̀ṣẹ̀ wọn. Allāhu le koko ní ìyà.
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
Wọ́n kún fún ìrẹ̀wẹ̀sì níbikíbi tí wọ́n bá wà, àyàfi tí wọ́n bá di okùn (ẹ̀sìn) Allah mú àti okùn (àdéhùn) pẹ̀lú àwọn ènìyàn. Wọ́n gba ìbínú láti ọ̀dọ̀ Allah, wọ́n sì kún fún ìbànújẹ́ nígbà gbogbo. Èyí jẹ́ nítorí pé wọ́n sẹ́ àwọn àmì Allah, wọ́n sì pa àwọn wòlíì, láìsí ẹ̀tọ́ (ìdí tó tọ́). Èyí jẹ́ nítorí pé wọ́n jẹ́ aláìgbọràn, wọ́n sì ń ré ààlà kọjá.
قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
Dájúdájú, àwọn sunna (Allah) ti kọjá ṣáájú yín, nítorí náà ẹ rìn lọ sí gbogbo ilẹ̀ ayé kí ẹ sì wo bí òpin àwọn tó ń sẹ́ (àwọn ìránṣẹ́) yóò ṣe rí.
اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ
iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
Tí ẹ bá gba ọgbẹ́ kan (ní Ogun Uhud), nígbà náà ni wọ́n (ní Ogun Badr) gba irú ọgbẹ́ kan náà. Àti àwọn àkókò wọ̀nyí (àṣeyọrí àti ìparun) A máa ń yípo láàrín àwọn ènìyàn (kí a lè kọ́ wọn), àti kí Allah lè ya àwọn onígbàgbọ́ (láti àwọn aláìgbàgbọ́) sọ́tọ̀ àti kí Ó lè mú kí àwọn kan nínú yín ṣubú gẹ́gẹ́ bí ajẹ́rìíkú. Àti pé Allah kò fẹ́ràn àwọn aláìṣòótọ́.
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
Àti iye àwọn Wòlíì kan tí wọ́n jà pẹ̀lú ọ̀pọ̀lọpọ̀ àwọn ọmọlẹ́yìn rẹ̀ oníwà-bí-Ọlọ́run. Àwọn àjálù tí ó dé bá wọn ní ọ̀nà Allāhu kò jẹ́ kí wọ́n rẹ̀wẹ̀sì, bẹ́ẹ̀ ni wọn kò rẹ̀wẹ̀sì, bẹ́ẹ̀ ni wọn kò juwọ́ sílẹ̀ (fún àwọn ọ̀tá). Allāhu sì fẹ́ràn àwọn onísùúrù.
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).
Kí o sì sọ òtítọ́ fún wọn nípa ìtàn àwọn ọmọkùnrin méjì ti Adam, nígbà tí àwọn méjèèjì rú ẹbọ, wọ́n gba (ẹbọ) ọ̀kan nínú wọn (Habil) tí wọn kò sì gba èkejì (Qabil). Ó (Qabil) sọ pé, “Dájúdájú, èmi yóò pa ọ́!” Ó (Habil) sọ pé, “Dájúdájú, Allāhu gba (ẹ̀bùn) lọ́wọ́ àwọn olùfọkànsìn nìkan ni.”
قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ
qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).
Dájúdájú, àwùjọ àwọn ènìyàn kan wà ṣáájú yín tí wọ́n ń béèrè irú nǹkan bẹ́ẹ̀ (sí wòlíì wọn), lẹ́yìn náà wọ́n di aláìgbàgbọ́.
اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ
alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).
Ṣé wọn kò kíyèsí iye ìran tí a ti parun ṣáájú wọn, bó tilẹ̀ jẹ́ pé (àwọn ìran wọ̀nyẹn) A ti fi ìdí wọn múlẹ̀ lórí ilẹ̀ ayé, èyí ni ìdúróṣinṣin tí A kò fún yín rí. A da òjò ńlá lé wọn lórí, a sì mú kí odò máa ṣàn lábẹ́ wọn, lẹ́yìn náà A pa wọ́n run nítorí ẹ̀ṣẹ̀ wọn, A sì dá ìran mìíràn lẹ́yìn ìran wọn.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Àti pé dájúdájú, àwọn kan lára àwọn ìránṣẹ́ tí ó ṣáájú rẹ (Muhammad) ni wọ́n fi ṣe ẹlẹ́yà, nítorí náà ìyà dé bá àwọn tí wọ́n fi wọ́n ṣe ẹlẹ́yà nítorí ìyọnu wọn.
قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
Sọ (Muhammad), “Ẹ ṣe àwárí ilẹ̀ ayé, lẹ́yìn náà ẹ wo bí òpin àwọn òpùrọ́ yóò ṣe rí.”
وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ
wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).
Dájúdájú wọ́n ti purọ́ fún àwọn ìránṣẹ́ ṣáájú rẹ, ṣùgbọ́n wọ́n ní sùúrù pẹ̀lú irọ́ àti ìnilára tí wọ́n ń ṣe sí wọn, títí tí ìrànlọ́wọ́ Wa fi dé bá wọn. Kò sí ohun tí ó lè yí àwọn gbólóhùn (àṣẹ) Allāhu padà. Dájúdájú, apá kan nínú ìhìn iṣẹ́ àwọn aposteli ti dé bá ọ.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ
wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).
Àti pé dájúdájú, A ti rán (àwọn ìránṣẹ́) sí àwọn ènìyàn tí ó wà ṣáájú rẹ, lẹ́yìn náà A fi òṣì àti ìnira jẹ wọ́n níyà, kí wọ́n lè máa bẹ̀bẹ̀ (sí Ọlọ́run) pẹ̀lú ìrẹ̀lẹ̀ ọkàn.
سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ
sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).
Àwọn abọ̀rìṣà yóò wí pé, “Tí Allāhu bá fẹ́, àwa kì bá tí ṣe alábàápín pẹ̀lú Rẹ̀, bẹ́ẹ̀ náà ni àwọn baba ńlá wa kò ṣe, àwa kì bá tí ṣe èèwọ̀ fún ohunkóhun.” Bẹ́ẹ̀ náà ni àwọn tí ó ṣáájú wọn tí wọ́n purọ́ (àwọn ìránṣẹ́) títí wọ́n fi tọ́ ìyà Wa wò. Sọ (Muhammad), “Ṣé ẹ ní ìmọ̀ kan tí ẹ lè fi hàn wá? Ohun tí ẹ ń tẹ̀lé kò ju àbá lásán lọ, ẹ sì ń ronú lásán ni.”
وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ
wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).
Iye ilẹ̀ wo ni a ti parun, ìyà wa dé (lórí àwọn olùgbé inú rẹ̀) ní òru, tàbí nígbà tí wọ́n bá ń sinmi ní ọ̀sán.
فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).
Nígbà tí ìyà wa dé bá wọn, ẹ̀dùn wọn kò ju wí pé, “Dájúdájú àwa ni àwọn aláìṣòdodo.”
فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ
fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).
Nítorí náà wọ́n sẹ́ (Nóà). Lẹ́yìn náà, A gbà á là àti àwọn tí ó wà pẹ̀lú rẹ̀ nínú ọkọ̀ ojú omi. A rì àwọn tí wọ́n sẹ́ àwọn ààyò Wa. Dájúdájú, wọ́n jẹ́ ènìyàn tí ó fọ́jú (ojú ọkàn wọn).
فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ
fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).
Nítorí náà, A gbà á (Húdù) àti àwọn tí ó wà pẹ̀lú rẹ̀ là pẹ̀lú àánú Wa, A sì pa àwọn tí wọ́n ń tako àwọn àmì Wa run títí dé gbòǹgbò wọn. Wọn kì í ṣe onígbàgbọ́.
فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ
fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
Lẹ́yìn náà ni ìsẹ̀lẹ̀ ilẹ̀ sẹ̀ sí wọn, wọ́n sì sùn sínú àwókù ilé wọn.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).
Lẹ́yìn náà (Saleh) fi wọ́n sílẹ̀, ó wí pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Dájúdájú, mo ti fi ìránṣẹ́ Olúwa mi fún yín, mo sì ti gbà yín nímọ̀ràn. Ṣùgbọ́n ẹ̀yin kò fẹ́ràn àwọn ènìyàn tí ń fúnni ní ìmọ̀ràn.”
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).
A sì rọ̀ wọ́n ní òjò (òkúta). Nítorí náà, ẹ kíyèsí ohun tí ó ń ṣẹlẹ̀ sí ẹni tí ó bá dẹ́ṣẹ̀.
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Ẹ má sì jókòó sí ojú ọ̀nà kankan nípa ẹ̀rù àti dí àwọn onígbàgbọ́ lọ́wọ́ kúrò ní ojú ọ̀nà Allah àti fífẹ́ láti yí i padà. Ẹ rántí nígbà tí ẹ̀yin jẹ́ díẹ̀, nígbà náà ni Allah mú iye yín pọ̀ sí i. Ẹ sì kíyèsí ohun tí ó ń ṣẹlẹ̀ sí àwọn tí ó ń ṣe ìbàjẹ́.
الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ
al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).
Àwọn ènìyàn tí wọ́n sẹ́ Shuaib dà bí ẹni pé wọn kò gbé ní orílẹ̀-èdè náà rí. Àwọn tí wọ́n sẹ́ Shuaib ni wọ́n padánù.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).
Nítorí náà, Ṣúáíbù fi wọ́n sílẹ̀, ó ní, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Dájúdájú, mo ti fi ìránṣẹ́ Olúwa mi fún yín, mo sì ti gbà yín nímọ̀ràn. Nítorí náà, báwo ni mo ṣe máa banújẹ́ fún àwọn aláìgbàgbọ́?”
وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ
wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).
Àwa kò sì rán wòlíì kan sí ilẹ̀ kan, (àwọn olùgbé ibẹ̀ sì kọ wòlíì náà sílẹ̀), ṣùgbọ́n A fi ìnira àti ìjìyà fún àwọn olùgbé ibẹ̀ kí wọ́n lè (tẹríba) nípa rírẹ ara wọn sílẹ̀.
ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Lẹ́yìn náà, A fi ìgbádùn rọ́pò ìjìyà náà (tí àwọn ọmọ wọn àti ọrọ̀ wọn) fi pọ̀ sí i, lẹ́yìn náà wọ́n wí pé, “Dájúdájú, àwọn baba ńlá wa ní ìrírí ìjìyà àti ìgbádùn,” nítorí náà A fi ìyà jẹ wọ́n lójijì láìmọ̀.
اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ
awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).
Tàbí kò ṣe kedere sí àwọn tí wọ́n jogún ilẹ̀ kan lẹ́yìn àwọn olùgbé rẹ̀ pé tí A bá fẹ́, dájúdájú A óò fìyà jẹ wọ́n nítorí ẹ̀ṣẹ̀ wọn, A óò sì fi èdìdì dí ọkàn wọn kí wọ́n má baà gbọ́ (ẹ̀kọ́ náà).
تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ
tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).
Àwọn wọ̀nyí ni ilẹ̀ (tí A parun), A máa sọ díẹ̀ nínú ìtàn wọn fún ọ. Àwọn ìránṣẹ́ wọn ti wá bá wọn pẹ̀lú àwọn ẹ̀rí tó hàn gbangba. Ṣùgbọ́n wọn kò gbàgbọ́ (pẹ̀lú) ohun tí wọ́n ti sẹ́ tẹ́lẹ̀. Bẹ́ẹ̀ ni Allāhu ṣe ń fi èdìdì dì ọkàn àwọn aláìgbàgbọ́.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Lẹ́yìn wọn, A rán Mūsā pẹ̀lú àwọn ẹ̀rí Wa sí Fáráò àti àwọn olórí nínú àwọn ènìyàn rẹ̀, wọ́n sì sẹ́ àwọn ẹ̀rí náà. Nítorí náà, kíyèsí ohun tí ó ń ṣẹlẹ̀ sí àwọn tí ó ń ṣe ìbàjẹ́.
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).
Kí o sì ka (Muhammad) fún wọn, ìròyìn ẹni tí A fún ní àwọn āyah Wa, lẹ́yìn náà ó ya ara rẹ̀ sọ́tọ̀ kúrò nínú àwọn āyah náà, lẹ́yìn náà ni Sátánì yóò tẹ̀lé e (títí tí a ó fi dán an wò), lẹ́yìn náà ó di ọ̀kan nínú àwọn tí ó ṣìnà.
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
Tí A bá fẹ́, Àwa ìbá gbé ìpele rẹ̀ ga pẹ̀lú ẹsẹ yẹn, ṣùgbọ́n ó tẹ̀ sí ayé, ó sì tẹ̀lé ìfẹ́ ọkàn rẹ̀ (tí ó rẹlẹ̀), lẹ́yìn náà àpẹẹrẹ rẹ̀ dà bí ajá, tí o bá lé e jáde, tí o bá sì yọ ahọ́n rẹ̀ jáde, tí o bá sì jẹ́ kí ó yọ ahọ́n rẹ̀ jáde pẹ̀lú. Bẹ́ẹ̀ ni àkàwé àwọn tí wọ́n sẹ́ àwọn āyah Wa. Nítorí náà, sọ àwọn ìtàn wọ̀nyẹn kí wọ́n lè ronú.
سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ
sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).
Àwòrán àwọn tó sẹ́ àwọn āyah Wa burú gan-an; wọ́n ń ṣe àṣìṣe fún ara wọn.
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, kafarū bi'āyātillāhi fa akhażahumullāhu biżunūbihim, innallāha qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).
(Ipò wọn) jọ ti àwọn ọmọlẹ́yìn Farao àti àwọn tí ó ṣáájú wọn. Wọ́n sẹ́ àwọn àmì Allah, nítorí náà Allah fìyà jẹ wọ́n nítorí ẹ̀ṣẹ̀ wọn. Dájúdájú Allah ni Olódùmarè àti pé ìyà Rẹ̀ le gan-an.
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).
(Ipò wọn) jọ ti àwọn ọmọlẹ́yìn Farao àti àwọn tí ó wà ṣáájú wọn. Wọ́n sẹ́ àwọn àmì Olúwa wọn, nítorí náà A pa wọ́n run nítorí ẹ̀ṣẹ̀ wọn, A sì tẹ Farao àti àwọn ọmọlẹ́yìn rẹ̀ balẹ̀; nítorí pé wọ́n jẹ́ ènìyàn aláìṣòdodo.
كَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَّاَكْثَرَ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۗ فَاسْتَمْتَعُوْا بِخَلَاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلَاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِيْ خَاضُوْاۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
kal-lażīna min qablikum kānū asyadda minkum quwwataw wa akṡara amwālaw wa aulādā(n), fastamta‘ū bikhalāqihim fastamta‘tum bikhalāqikum kamastamta‘al-lażīna min qablikum bikhalāqihim wa khuḍtum kal-lażī khāḍū, ulā'ika ḥabiṭat amāluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
(ipò tí ẹ̀yin alágàbàgebè àti àwọn abọ̀rìṣà) dà bí àwọn tí ó ṣáájú yín, wọ́n lágbára ju yín lọ, wọ́n sì ní ọrọ̀ àti ọmọ púpọ̀. Nítorí náà, wọ́n ti gbádùn ìpín wọn, ẹ̀yin sì ti gbádùn ìpín yín gẹ́gẹ́ bí àwọn tí ó ṣáájú yín ti gbádùn ìpín wọn, ẹ̀yin sì ń sọ̀rọ̀ nípa (àwọn ohun èké) bí wọ́n ṣe ń sọ̀rọ̀ nípa wọn. Iṣẹ́ wọn ní ayé yìí àti ní ọjọ́ iwájú ti ṣòfò. Àwọn ni ó ń pàdánù.
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Ṣé ìròyìn kò dé ọ̀dọ̀ wọn nípa àwọn tí wọ́n wà ṣáájú wọn, (ní ti àwọn ènìyàn Nóà, Ad, Samudu, àwọn ènìyàn Ibrahim, àwọn ará Madyan, àti (àwọn olùgbé) àwọn ilẹ̀ tí wọ́n ti parun? Àwọn ìránṣẹ́ ti wá bá wọn pẹ̀lú àwọn ẹ̀rí tí ó hàn gbangba; Allāhu kò ṣe àìtọ́ sí wọn, ṣùgbọ́n wọ́n ṣe àìtọ́ sí ara wọn.
وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوْاۙ وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ
wa laqad ahlaknal-qurūna min qablikum lammā ẓalamū, wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa mā kānū liyu'minū, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).
Àti dájúdájú, A ti pa àwọn ènìyàn tí wọ́n wà ṣáájú yín run, nígbà tí wọ́n ṣe àìṣòdodo, bó tilẹ̀ jẹ́ pé àwọn ìránṣẹ́ wọn ti wá pẹ̀lú ìròyìn (òótọ́) ní tòótọ́, ṣùgbọ́n wọn kò fẹ́ gbàgbọ́ rárá. Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe ń san ẹ̀san fún àwọn tí wọ́n dẹ́ṣẹ̀.
بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ
bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).
Ní tòótọ́ (òtítọ́ ni pé), wọ́n sẹ́ ohun tí wọn kò tíì mọ̀ dáadáa, wọn kò sì tíì gba àlàyé fún un. Bákan náà, àwọn ènìyàn tí ó wà ṣáájú wọn ti sẹ́ (àpósítélì). Nítorí náà, ẹ kíyèsí àbájáde àwọn ènìyàn aláìṣòdodo.
فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ
fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).
Lẹ́yìn náà wọ́n purọ́ nípa rẹ̀ (Nóàh), lẹ́yìn náà A gbà á là àti àwọn tí ó wà pẹ̀lú rẹ̀ nínú ọkọ̀ ojú omi, A sì sọ wọ́n di pàṣán, A sì tẹ àwọn tí ó pe àwọn ààyò Wa nírọ́ mọ́lẹ̀. Nítorí náà, kíyèsí àbájáde àwọn tí a kìlọ̀ fún.
فَالْيَوْمَ نُنَجِّيْكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُوْنَ لِمَنْ خَلْفَكَ اٰيَةً ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ اٰيٰتِنَا لَغٰفِلُوْنَ ࣖ
fal yauma nunajjīka bibadanika litakūna liman khalfaka āyah(tan), wa inna kaṡīram minan-nāsi ‘an āyātinā lagāfilūn(a).
Nítorí náà lónìí, A gba ara rẹ là kí o lè jẹ́ ẹ̀kọ́ fún àwọn tí ń bọ̀ lẹ́yìn rẹ, ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọpọ̀ ènìyàn kò gbọ́ àwọn àmì (agbára) Wa.
فَهَلْ يَنْتَظِرُوْنَ اِلَّا مِثْلَ اَيَّامِ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْۗ قُلْ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
fahal yantaẓirūna illā miṡla ayyāmil-lażīna khalau min qablihim, qul fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
Nítorí náà, wọn kò dúró fún ohunkóhun àyàfi (àwọn ìṣẹ̀lẹ̀) tí ó jọ èyí tí ó ṣẹlẹ̀ sí àwọn tí ó ti kọjá ṣáájú wọn. Sọ pé, “Nítorí náà, dúró; èmi náà wà lára àwọn tí ń dúró pẹ̀lú yín.”
تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).
Ìyẹn jẹ́ díẹ̀ lára àwọn ìròyìn àìrí tí A ti sọ fún ọ (Muhammad); ìwọ kò mọ̀ ọ́n rí, bẹ́ẹ̀ náà ni àwọn ènìyàn rẹ kò mọ̀ ọ́n ṣáájú èyí. Nítorí náà, ṣe sùúrù, dájúdájú, àbájáde (rere) wà fún àwọn olùfọkànsìn.
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
Ẹyin ènìyàn mi! Ẹ má ṣe jẹ́ kí ìjà láàrín èmi (àti ẹ̀yin) mú yín dẹ́ṣẹ̀, kí ẹ lè jìyà bí èyí tí ó ṣẹlẹ̀ sí àwọn ènìyàn Nóà, àwọn ènìyàn Húdù tàbí àwọn ènìyàn Sálẹ́ẹ̀lì, nígbà tí àwọn ènìyàn Lúùtù kò jìnnà sí yín.
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ
Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).
Àwọn wọ̀nyí ni díẹ̀ lára ìròyìn nípa àwọn ìlú (tí a ti parun) tí A ti sọ fún ọ (Muhammad). Àwọn kan nínú wọn ṣì ní àmì wọn, àwọn kan sì ti parun.
وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ
wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).
Awa kò sì ṣe àìtọ́ sí wọn, ṣùgbọ́n wọ́n ṣe àìtọ́ sí ara wọn, nítorí náà ohun tí wọ́n ń jọ́sìn lẹ́yìn Allāhu kò ṣe wọ́n ní àǹfààní rárá nígbà tí ìyà Olúwa rẹ dé. Ó kàn mú ìparun wọn pọ̀ sí i ni.
وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ
wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).
Ìyà Olúwa rẹ nìyẹn nígbà tí Ó bá ń fìyà jẹ àwọn orílẹ̀-èdè tí wọ́n ń ṣe àìṣòdodo. Dájúdájú, ìyà Rẹ̀ jẹ́ ìrora púpọ̀, ó sì wúwo gan-an.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ
inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).
Dájúdájú, ẹ̀kọ́ kan gbọ́dọ̀ wà nínú èyí fún àwọn tí wọ́n bẹ̀rù ìyà ikú lẹ́yìn ikú. Ọjọ́ náà ni a ó kó gbogbo ènìyàn jọ (láti kà á), ọjọ́ náà sì ni a ó jẹ́rìí rẹ̀ (láti ọ̀dọ̀ gbogbo ẹ̀dá).
وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ
wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).
Àti gbogbo ìtàn àwọn àpósítélì, A máa sọ fún ọ (Muhammad), kí a lè fi àwọn ìtàn wọ̀nyẹn fún ọ ní agbára; àti nínú rẹ̀ ni a ti fún ọ ní gbogbo òtítọ́, ìmọ̀ràn àti ìkìlọ̀ fún àwọn tí ó gbàgbọ́.