قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
זאָג, "מיר גלויבן אין אַלאַ און אין וואָס איז אונדז אַנטפּלעקט געוואָרן, און אין וואָס איז אַנטפּלעקט געוואָרן צו אַבֿרהם, ישמעאל, יצחק, יעקבֿ און זייערע קינדער, און אין וואָס איז געגעבן געוואָרן צו משה און יאָשקע און אין וואָס איז געגעבן געוואָרן צו די נביאים פֿון זייער האַר. מיר מאַכן קיין אונטערשייד צווישן קיינעם פֿון זיי, און מיר גיבן זיך איבער צו אים."
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
אדער זאגט איר (יידן און קריסטן) אז אברהם, ישמעאל, יצחק, יעקב און זייערע אייניקלעך זענען געווען יידן אדער קריסטן? זאגט, "ווייסט איר בעסער אדער גאט, און ווער איז מער אומגערעכט ווי דער מענטש וואס באהאלט די עדות וואס ער האט פון גאט?" גאט איז נישט נישט באוואוסטזיניק פון וואס איר טוט.
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
זאָג (מוחמד), "מיר גלויבן אין אַלאַ און אין וואָס איז אונדז גילוי געוואָרן און וואָס איז אונדז גילוי געוואָרן צו אַברהם, ישמעאל, יצחק, יעקב און זייערע קינדער, און וואָס איז געגעבן געוואָרן צו משה, יאָשקע און די נביאים פֿון זייער האַר. מיר מאַכן נישט קיין אונטערשייד צווישן קיינעם פֿון זיי און מיר גיבן זיך אָפּ צו אים אַליין."
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
טאַקע, מיר האָבן עס דיר (מוחמד) אַנטפּלעקט ווי מיר האָבן עס אַנטפּלעקט צו נח און די נביאים נאָך אים, און מיר האָבן עס (אויך) אַנטפּלעקט צו אַברהם, ישמעאל, יצחק, יעקב און זייערע קינדער; יאָשקע, אַיוב, יונה, חרון און שלמה. און מיר האָבן געגעבן דאָס ספר תהילים צו דוד.
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
און מיר האָבן זיי צעטיילט אין צוועלף שבטים, יעדער פון זיי גרויס אין צאָל, און מיר האָבן משהן געזאָגט ווען זיין פאָלק האָט אים געבעטן וואַסער, "שלאָג דעם שטיין מיט דיין שטעקן!" אַזוי האָבן צוועלף וואַסער-קוואַלן אַרויסגעגאָסן פון יענעם (שטיין). יעדער שבט ווייסט זיין אייגענעם טרינק-אָרט. און מיר האָבן זיי באַשאָטן מיט וואָלקנס און מיר האָבן אַראָפּגעשיקט צו זיי מן און סאַלוואַ. (מיר האָבן געזאָגט), "עס גוט פון דער שפּייז וואָס מיר האָבן אייך צוגעשטעלט." זיי האָבן אונדז נישט שלעכט געטאָן, אָבער זיי זענען די וואָס האָבן זיך שטענדיק שלעכט געטאָן.