وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་སྤྲད་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲད་ཡོད། དེའི་སྔོན་ལ་ང་ཚོས་ནོ་ཨ་དང་ཁོང་གི་རྒྱུད་པ་ཁ་ཤས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲད་ཡོད། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་བྱ་དགའ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).
གལ་ཏེ་ང་ལ་ངའི་གཙོ་བོའི་ངོས་ནས་བདེན་དཔང་གསལ་པོ་ཡོད་པ་དང་ཁོང་གིས་ང་ལ་ཁོང་གི་ཐུགས་རྗེ་(ལུང་སྟོན་)གནང་ཡོད་ན།
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
དེ་བས་ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཁོང་ཚོ་དང་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཕྱག་འཚལ་བའི་དངོས་པོ་ལས་ཐག་རིང་དུ་བཏང་རྗེས་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་སྤྲད་པ་རེད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་བཞིན་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཏུ་བསྐོ་བཞག་བྱས།
وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ
wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ང་ཚོའི་སྙིང་རྗེ་ཁ་ཤས་སྤྲད་དེ་ཁོང་ཚོ་ལ་སྐད་ཆ་ཡག་པོ་དང་མཐོ་བའི་འབྲས་བུ་བཟོས་ཡོད།
وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا
wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).
ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ང་ཚོའི་ཐུགས་རྗེ་ཁ་ཤས་སྤྲད་ཡོད། དེ་ཡང་ཁོང་གི་སྤུན་མཆེད་ཧ་རུན་ལུང་སྟོན་པ་ཆགས་ཡོད།
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ལ་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་གཉིས་ལེགས་སྐྱེས་སུ་ཕུལ་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་བཞིན་དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཞིག་བཟོས་ཡོད།
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་གི་(སྨོན་ལམ)ལ་ལན་བཏབ་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ཡ་ཧ་ཡ་གནང་བ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ་ལ་(མངལ་ཆགས་ཐུབ་པ་)བྱས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་རྟག་ཏུ་ཡག་པོ་བྱེད་པར་མགྱོགས་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོས་རེ་བ་དང་སེམས་ཁྲལ་ཆེན་པོས་ང་ཚོར་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཀྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ནི་ང་ཚོར་དད་པ་ཅན་ཡིན།
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
ང་ཚོས་ཨབ་ར་ཧམ་དང་ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་ལ་གནང་བ་དང་། ཁོང་གི་རྒྱུད་པ་ལ་ལུང་སྟོན་པ་དང་དེབ་ཅིག་བཟོས་ནས་འཛམ་གླིང་ནང་ཁོང་གི་བྱ་དགའ་སྤྲད་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་རང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་རེད།
وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ
wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
ང་ཚོས་དཱ་བིད་ལ་སོ་ལོ་མོན་སྤྲད་ཡོད། ཁོང་ནི་གཡོག་པོ་ཡག་ཤོས་དེ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་རང་(ཨ་ལཱ་ཧ)ལ་ཁ་ཉན་མཁན་ཞིག་རེད།
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ
wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).
ང་ཚོས་ཁོང་གི་ནང་མི་ཚོ་ལ་རབ་གནས་བྱས་པ་དང་ཁོང་ཚོའི་གྲངས་འབོར་མང་དུ་བཏང་བ་དེ་ནི་ང་ཚོའི་སྙིང་རྗེ་དང་སེམས་ཁམས་བདེ་ཐང་ཅན་ཚོར་སློབ་ཚན་ཞིག་ཡིན།