وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
അദ്ദേഹത്തിന് നാം ഇസഹാക്കിനെയും യഅ്ഖൂബിനെയും നൽകി. അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും നാം മാർഗദർശനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു മുമ്പ് നൂഹിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തതികളിൽ (ഇബ്രാഹീമിനും) ദാവൂദ്, സുലൈമാൻ, അയ്യൂബ്, യൂസുഫ്, മൂസാ, ഹാറൂൻ എന്നിവർക്കും നാം മാർഗദർശനം നൽകി. അപ്രകാരം സദ്‌വൃത്തർക്ക് നാം പ്രതിഫലം നൽകുന്നു.
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).
അദ്ദേഹം (സാലിഹ്) പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, എന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവിനെ അവലംബിക്കുന്നവനായിരിക്കുകയും, അവന്റെ പക്കൽ നിന്നുള്ള അനുഗ്രഹം അവൻ എനിക്ക് നൽകിയിരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അല്ലാഹുവിനോട് ഞാൻ അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുകയാണെങ്കിൽ (അവന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന്) എന്നെ സഹായിക്കാൻ ആരുണ്ട് എന്ന് നിങ്ങൾ എനിക്ക് വിശദീകരിച്ചു തരൂ. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ എനിക്ക് നഷ്ടം വർദ്ധിപ്പിക്കുക മാത്രമേ ചെയ്യൂ.
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
അങ്ങനെ അവരിൽ നിന്നും അല്ലാഹുവിന് പുറമെ അവർ ആരാധിക്കുന്നവയിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹീം) അകന്നു മാറിയപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തിന് ഇസാഖിനെയും (മകൻ) യഅ്ഖൂബിനെയും (പൌത്രൻ) നൽകി. അവരെയെല്ലാം നാം പ്രവാചകന്മാരായി നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്തു.
وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ
wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).
നമ്മുടെ കാരുണ്യത്തിൽ നിന്ന് നാം അവർക്ക് നൽകുകയും, അവരെ നാം നല്ല വാക്കുകളുള്ളവരും മാന്യരുമാക്കുകയും ചെയ്തു.
وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا
wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).
നമ്മുടെ കാരുണ്യത്തില്‍ നിന്ന് നാം അദ്ദേഹത്തിന് നല്‍കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരന്‍ ഹാറൂന്‍ ഒരു പ്രവാചകനാകാന്‍ നാം അവസരം നല്‍കി.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).
അദ്ദേഹത്തിന് (ഇബ്രാഹീമിന്) നാം ഇസഹാക്കിനെയും യഅ്ഖൂബിനെയും ദാനം ചെയ്തു. അവരെയെല്ലാം നാം സജ്ജനങ്ങളാക്കി.
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
അപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഉത്തരം നൽകി, അദ്ദേഹത്തിന് യഹ്‌യയെ നാം പ്രദാനം ചെയ്തു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയെ (ഗർഭധാരണശേഷിയുള്ളവളാക്കി) നൽകി. തീർച്ചയായും അവർ നന്മയിൽ ധൃതികൂട്ടുന്നവരായിരുന്നു, അവർ പ്രതീക്ഷയോടെയും ഭയത്തോടെയും നമ്മോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരായിരുന്നു. അവർ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ താഴ്മയുള്ളവരുമായിരുന്നു.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
അബ്രാഹാമിനും ഇസഹാക്കിനും യഅ്ഖൂബിനും നാം പുത്രൻമാരെ പ്രദാനം ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തതിപരമ്പരകൾക്ക് ഒരു പ്രവാചകനെയും ഒരു ഗ്രന്ഥത്തെയും നാം നിശ്ചയിച്ചു. ഇഹലോകത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് നാം പ്രതിഫലം നൽകി. തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം പരലോകത്ത് സദ്‌വൃത്തരിൽ പെട്ടവനായിരിക്കും.
وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ
wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
ദാവൂദിന് നാം സുലൈമാനെ (പുത്രൻ) നൽകി. അദ്ദേഹം ഏറ്റവും നല്ല ദാസനായിരുന്നു. തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം (അല്ലാഹുവിനോട്) അനുസരണയുള്ളവനായിരുന്നു.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ
wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).
അദ്ദേഹത്തിന് നാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും, അവരുടെ എണ്ണത്തിൽ വർദ്ധനവ് വരുത്തുകയും ചെയ്തു. നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്നുള്ള ഒരു കാരുണ്യവും, ബുദ്ധിമാൻമാർക്ക് ഒരു സൽഗുണവുമായിക്കൊണ്ട്.