وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).
ते जदूं अस इंसानें उप्पर दया करदे आं तां उंदे उप्पर कोई आपदा होने दे बाद ओह् फौरन साढ़े निशानें दे (विरुद्ध) सारे धोखेबाजी करदे न। कहो, "अल्लाह गी (उस धोखे दा) जल्दी बदला लैना पौग।" सचमुच, साढ़े सुर्गदूत तुंदे धोखे गी नोट करदे न।
وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰى وَاَخِيْهِ اَنْ تَبَوَّاٰ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوْتًا وَّاجْعَلُوْا بُيُوْتَكُمْ قِبْلَةً وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa auḥainā ilā mūsā wa akhīhi an tabawwa'ā liqaumikumā bimiṣra buyūtaw waj‘alū buyūtakum qiblataw wa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), wa basysyiril-mu'minīn(a).
ते अस मूसा ते उदे भ्रा गी प्रगट कित्ता, "अपने लोकें आस् ते मिस्र च केई घरें गी (निवास) लेई लैओ ते अपने घरें गी आराधना दा थाहर बनाओ ते प्रार्थना करो ते मुसलमानें गी खुश करो।"
وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَاٰمَنَ مَنْ فِى الْاَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيْعًاۗ اَفَاَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتّٰى يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ
wa lau syā'a rabbuka la'āmana man fil-arḍi kulluhum jamī‘ā(n), afa anta tukrihun-nāsa ḥattā yakūnū mu'minīn(a).
ते जे तेरे रब ने चाहंदे तां धरती दे सारे लोक विश्वास करदे। पर केह़ तुस लोकें गी मजबूरी च (चांदे ओ) तांजे ओह़ विश् वास करन?
وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ
wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).
ते फिरौन ने अपने लोकें गी पुकारया, "हे मेरे लोक! के मिस्र दा राज मेरा नेईं ऐ ते मेरे थल्ले बहने आली नदियां नेईं; के तुस नेईं दिक्खदे?"