يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ
yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).
Ta Allah ymmyrkey as ymmyrkey cre ta eshyn er ny ghra. As ec e laue ta'n Ummul-Kitab (Lauh Mahfuzh).
وَاِنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوْهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ اَوْ مُعَذِّبُوْهَا عَذَابًا شَدِيْدًاۗ كَانَ ذٰلِكَ فىِ الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا
wa im min qaryatin illā naḥnu muhlikūhā qabla yaumil-qiyāmati au mu‘ażżibūhā ‘ażāban syadīdā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).
As cha vel ard-valley (ta ny h-anmeenyn echey neu-chlashtyn), mannagh sniessey mayd eh roish Laa yn aarloo, ny mannagh jean shin (e anmeenyn) y stroie lesh peccah dy liooar. Ta shoh scruit ayns y Leih (Lauh Mahfuzh).
قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ
qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.
As dreggyr eh (Moses), “Ta’n tushtey jeh shen ec my Hiarn, ayns Leih (Lauh Mahfuzh), cha jean my Hiarn mee-chraueeaght ny divert;
فِيْ لَوْحٍ مَّحْفُوْظٍ ࣖ
fī lauḥim maḥfūẓ(in).
ta (stoo) ayns (ynnyd) guardit (Lauh Mahfuzh).