اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
अनि सम्झ जब अल्लाहले भने, "हे मरियमका छोरा ईसा! तिमी र तिम्री आमामाथि मेरो अनुग्रह सम्झ जब मैले तिमीलाई पवित्र आत्माले बलियो बनाएँ। तिमी कोक्रोमा हुँदा र तिमी वयस्क हुँदा मानिसहरूसँग कुरा गर्न सक्षम थियौ। अनि सम्झ जब मैले तिमीलाई लेखन, बुद्धि, तौरात र सुसमाचार सिकाएँ। अनि सम्झ जब तिमीले मेरो अनुमतिले माटोबाट चरा बनायौ, अनि त्यसमा फुक्यौ, तब त्यो मेरो अनुमतिले (वास्तविक) चरा बन्यो। अनि सम्झ जब तिमीले मेरो अनुमतिले जन्मैदेखि अन्धा र कुष्ठरोगीलाई निको पार्यौ। अनि सम्झ जब तिमीले मेरो अनुमतिले मृतकहरूलाई (चिहानबाट जीवित) ल्यायौ। अनि सम्झ जब मैले इस्राएलका सन्तानहरूलाई (तपाईंलाई मार्ने इच्छाबाट) रोके जब तिमीले उनीहरूलाई स्पष्ट जानकारी प्रस्तुत गर्यौ, तब तिनीहरूमध्ये काफिरहरूले भने, "यो त साँच्चै जादू मात्र हो।"
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
फिरऊनका अगुवाहरूले भने, “यो मानिस साँच्चै चलाख जादूगर हो,
اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
हामी त केवल यो भन्छौं कि हाम्रा केही मूर्तिहरूले तपाईंलाई पागल बनाएका छन् ।” (हूदले) भने, “म अल्लाहको साक्षी दिन्छु र साक्षी दिन्छु कि म ती कुराहरूबाट मुक्त छु जसलाई तिमीहरूले उहाँसँग साझेदार बनाउँछौ ।
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا
wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).
अनि निस्सन्देह, हामीले मूसालाई नौवटा स्पष्ट चमत्कारहरू प्रदान गरेका छौं, त्यसैले इस्राएलका सन्तानहरूलाई सोध, जब मूसा तिनीहरूकहाँ आए, तब फिरऊनले उनलाई भने, "हे मूसा! मलाई साँच्चै शंका छ कि तिमी जादूद्वारा प्रभावित छौ।"
اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ
in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).
ऊ त केवल पागल मान्छे हो, त्यसैले तोकिएको समयसम्म उसको साथ पर्ख (धैर्य गर)।”
قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِيْٓ اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ
qāla inna rasūlakumul-lażī ursila ilaikum lamajnūn(un).
उसले (फिरऔनले) भन्यो, “वास्तवमा, तिम्रो रसूल जुन तिमीतिर पठाइएको थियो, त्यो साँच्चै पागल थियो।”
قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗٓ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌ ۙ
qāla lil-mala'i ḥaulahū inna hāżā lasāḥirun ‘alīm(un).
उसले (फिरऊन) आफ्नो वरिपरिका नेताहरूलाई भन्यो, "साँच्चै, ऊ (मोशा) एक चतुर जादूगर हुनुपर्छ,
يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖۖ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ
yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum bisiḥrih(ī), fa māżā ta'murūn(a).
उसले आफ्नो जादूको प्रयोग गरेर तिमीहरूलाई तिमीहरूको भूमिबाट निकाल्न चाहन्छ, त्यसोभए तिमीहरू के भन्छौ ?”
قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ەۗ لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَۚ
qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa lasaufa ta‘lamūn(a), la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum ajma'īn(a).
उसले (फिरऔनले) भन्यो, “मैले अनुमति दिनुभन्दा पहिले नै तिमीहरूले मूसामाथि किन विश्वास गर्यौ? वास्तवमा, त्यो तिमीहरूको नेता थियो जसले तिमीहरूलाई जादू सिकाउँथ्यो। पछि तिमीहरूले (आफ्नो कर्मको परिणाम) अवश्य थाहा पाउनेछौ। म तिमीहरूको हात र खुट्टा काट्नेछु र साँच्चै, म तिमीहरू सबैलाई क्रूसमा टाँग्नेछु।”
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
तिनीहरूले भने, “निश्चय नै तिमी त जादू गरिएकाहरूमध्येका हौ;
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
तिनीहरूले भने, “तिमीहरू जादूगर भएका मानिसहरू हौ।
فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ
falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
अनि जब मूसा हाम्रो वास्तविक चमत्कार लिएर तिनीहरूकहाँ आए, तब तिनीहरूले भने, “यो त केवल बनावटी जादू हो, र हामीले यो कुरा हाम्रा पुर्खाहरूमा कहिल्यै सुनेका थिएनौं।”
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).
अनि जब हाम्रो तर्फबाट सत्य (कुरान) तिनीहरूकहाँ आयो, तब तिनीहरूले भने, “यसलाई (मुहम्मद) किन दिइएन जस्तो पहिले मूसालाई दिइएको थियो?” के तिनीहरूले पहिले मूसालाई दिइएको कुरालाई अस्वीकार गरेनन्? तिनीहरू भन्थे, “(मोसा र हारून) दुई जादूगर थिए जसले मद्दत गरे।” अनि तिनीहरूले भने, “वास्तवमा, हामी तिनीहरूमध्ये कुनै पनि कुरामा विश्वास गर्दैनौं।”
۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ فَكَذَّبُوْا عَبْدَنَا وَقَالُوْا مَجْنُوْنٌ وَّازْدُجِرَ
każżabat qablahum qaumu nūḥin fakażżabū ‘abdanā wa qālū majnūnuw wazdujir(a).
तिनीहरूभन्दा पहिले नूहका मानिसहरूले पनि (पैगम्बरलाई) झूट बोलेका थिए, त्यसैले तिनीहरूले हाम्रा सेवक (नूह) लाई झूट बोले र भने, "यो पागल हो!" अनि उसले उसलाई धम्की दिँदै धपायो।
وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).
र (याद गर) जब मरियमका छोरा ईसाले भने, “हे इस्रायलका सन्तानहरू! म तिमीहरूको लागि अल्लाहको रसूल हुँ, मभन्दा अगाडिको किताब, अर्थात् तौरातलाई पुष्टि गर्ने र एक रसूलको शुभसूचना दिनेवाला हुँ जो मपछि आउनेछन्, जसको नाम अहमद (मुहम्मद) हो।” तर जब रसूल तिनीहरूकहाँ स्पष्ट प्रमाणहरू लिएर आए, तिनीहरूले भने, “यो त साँच्चै जादू हो।”