۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).
Richtich, Allah ôbiōrzōł Adama, Noego, familijo Abrahama i familijo Imrana nad wszyskimi norodami (w jejich ôdpednich czasach),
ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ
Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
(jako) jedna gyneracyjo, niykere z nich (pochodzōm) ôd inkszych. Allah je Wszechsłuchajōncy, Wszechwiedōncy.
اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا
am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).
Abo zazdrościōm czowiekowi (Muhammadowi) skirz daru, jaki mu dał Allah? Richtich, dałyśmy Ksiynga i Mōndrość familije Abrahama, i dałyśmy im sroge krōlestwo (władza).
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
I dali my mu Izaaka i Jakuba. Kożdymu z nich dałyśmy przewodnictwo; a przed tym dałyśmy przewodnictwo Noewi i niykerym z jego potōmnych (Ibrahimowi), mianowicie Dawudowi, Sulejmanowi, Ajubowi, Yusufowi, Musy i Harunowi. I tak nadgrodzamy tych, kerzi robiōm dobro,
وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ
wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
jak tyż Zakaria, Jahja, Isa i Iljas. Wszyscy ôni sōm ludźmi pobożnymi,
وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
jak tyż Ismail, Aljasa', Yunus i Lut. Kożdy z nōm dźwignōł (swōj stopiyń) nad inkszymi ludźmi (we swojich czasach),
وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
(i tyż zwiynkszyli my ranga) niykerych z jejich praôjcōw, jejich potōmnych i jejich braci. Ôbrali my jejich (za prorokōw i apostołōw) i kludziyli my jejich na prosto sztreka.
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
I tak, Bōg ôbiōrzōł ci (coby ôstać Prorokiym) i nauczōł ci niykerych interpretacyjōw snōw i doskōnalōł (Swojo łaskawość) na ciebie i na familiji Jakuba, jak doskōnalōł Swojo łaskawość na twojich dwōch starzikōw przed tym, (mianowicie) Abrahama i Izaaka. Richtich, twōj Pan je Wszechwiedōncy, Wszechmōndry.
وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
A ja podōnżajōm za religijōm mojich praôjcōw: Abrahama, Izaaka i Jakuba. Niy przinoleży do nōm (prorokōw) coś kojarzić z Allahym. Je to ôd łaski Allaha do nōm i do ludzi (wszyskich); ale wiynkszość ludzi niyma wdziynczno
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩
ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).
To sōm ludzie, kerym Allah dał łaskawość, mianowicie ôd (klasy) prorokōw z potōmnych Adama, i ôd tych, kerych prziwiedlimy (na szifie) z Noem, i ôd potōmnych Abrahama i Izraela (Jakoba) i ôd tych, kerych kludziyli my i ôbrali. Kej im ôdczytuje sie versety Allaha, Nojbarzij Miłośliwego, ôni pokłoniajōm sie i placzōm.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
Tak tōż niy było ôdpowiedzi ôd jego ludu (Ibrahima), inkszyj jak pedzynie: "Zabij go abo spał", a potym Allah uratowoł go przed ôgniym. Richtich, w tym, co z istościōm sōm znaki (srogości Allaha) do tych, kerzi wierzōm.
وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ
wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
(Allah pedzioł): "O Dawud! Uczyniyli my ci kalifym (władcōm) na ziymi, bezto ôsōndzaj (sprawy) miyndzy ludźmi sprawiedliwie i niy podōnżaj za swojimi pragniyniami, bo to ci ôdwrōci ôd ścieżki Allaha. Richtich, ci, kerzi ôdwrōcōm sie ôd ścieżki Allaha, dostanōm ciynżko sztrofa, pōniywoż zapōmnieli dziyń rachōnku."
وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ
ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).
I pamiytajcie naszego sługi Ayyuba, kedy wzywoł do swojigo Pana: "Richtich, mnie drynczōm szatana ciynżobōm i katastrofōm."
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا وَّاِبْرٰهِيْمَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ فَمِنْهُمْ مُّهْتَدٍۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥaw wa ibrāhīma wa ja‘alnā fī żurriyyatihiman-nubuwwata wal-kitāba fa minhum muhtad(in), wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
Wiedz, iże to Allah ôżywio ziymia po jeji śmierci (wyschniyńciu). Richtich, wyklarowałyśmy wam znaki (Naszyj srogości), cobyście zrozumieli.