Q.S An-Naba (اَلنَّبَأ) - 40 Número de versos
(Grandes novas)
Qari
Murottal Audio
عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ
‘amma yatasā'alūn(a).
De que se preguntan uns aos outros?
عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ
‘anin naba'il-‘aẓīm(i).
Sobre a gran nova (o día da resurrección),
الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ
allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).
nese caso non están de acordo.
كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ
kallā saya‘lamūn(a).
Non! Pronto o descubrirán,
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ
Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).
de novo non! Pronto o descubrirán.
اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ
alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).
Non fixemos a terra unha extensión,
وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ
wal-jibāla autādā(n).
e os montes como estacas?
وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ
wa khalaqnākum azwājā(n).
E vos creamos por parellas,
وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ
wa ja‘alnā naumakum subātā(n).
e fixemos que o teu sono descansase,
وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ
wa ja‘alnal-laila libāsā(n).
e fixemos da noite unha roupa,
وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ
wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).
e fixemos do día un medio para gañar a vida,
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ
wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).
e construímos sobre vós sete (ceos) firmemente establecidos,
وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ
wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).
e fixemos unha lámpada brillante (o sol),
وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ
wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).
e fixemos baixar das nubes unha choiva torrencial,
لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ
linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).
para que poidamos cultivar gran e plantas con el,
وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ
wa jannātin alfāfā(n).
e xardíns sombríos.
اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ
inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).
De feito, o día do xuízo é un tempo sinalado,
يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ
yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).
(é dicir) o día en que se toque a trompeta e veñades en multitudes,
وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ
wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).
e abrironse os ceos, e había varias portas,
وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ
wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).
e as montañas corrían de tal xeito que se convertían en espellismo.
اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ
inna jahannama kānat mirṣādā(n).
De feito, o Inferno é un agocho (para os gardas que vixían o contido do inferno),
لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ
liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).
converterse nun lugar de retorno para as persoas que superaron os límites.
لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ
lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).
Viviron alí durante moito tempo,
لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ
lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).
non senten a frescura nel e non beben (nin beben),
اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ
illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).
ademais de auga fervendo e pus,
جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ
jazā'aw wifāqā(n).
como unha xusta retribución.
اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ
innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).
De feito, no pasado nunca esperaban cálculos.
وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ
wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).
E desmentiron completamente os Nosos versos.
وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ
wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).
E rexistramos todo nun Libro (un libro de rexistros das prácticas humanas).
فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ
fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)
Sentídeo, pois! Non vos engadiremos nada máis que o castigo.
اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ
inna lil-muttaqīna mafāzā(n).
De certo, os que son piadosos sairán vencedores,
حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ
Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).
(é dicir) xardíns e viñedos,
وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ
wa kawā‘iba atrābā(n).
e rapazas rechonchas da mesma idade,
وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ
wa ka'san dihāqā(n).
e vasos cheos (cheos de bebidas).
لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا
lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).
Alí non escoitan nin conversas ociosas nin mentiras.
جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ
jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).
Como recompensa e agasallo do teu Señor,
رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ
rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).
O Señor dos ceos e da terra e de todo o que hai entre eles, o Máis Misericordioso, non son capaces de falar con El.
يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا
yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).
O día en que a alma e os anxos estean en paz, non din nin unha palabra, agás a quen lles deu permiso o Deus máis Misericordioso e el só di a verdade.
ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا
Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).
Ese é o Día que certamente virá. Entón, quen queira, certamente atopará un camiño de volta ao seu Señor.
اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ
innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).
En verdade, advertímosvos (os incrédulos) da condena inminente, o día en que a xente vexa o que fixeron as súas mans, e os incrédulos digan: "Mellor sería se fose po".