يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).
हे आस्थावानहरू! आस्थावानहरूलाई छोडेर काफिरहरूलाई आफ्नो नेता नबनाऊ। के तिमीहरू अल्लाहलाई (तिमीहरूको विरुद्धमा) स्पष्ट तर्क दिन चाहन्छौ?
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
बिहान र बेलुका आफ्नो पालनकर्तालाई पुकार्नेहरूलाई नधपकाऊ, तिनीहरू उहाँको प्रसन्नताको आशा राख्छन्। तिनीहरूको कार्यको लागि तपाईं अलिकति पनि जिम्मेवार हुनुहुन्न र तिनीहरूले तपाईंको कार्यको लागि अलिकति पनि जिम्मेवारी वहन गर्दैनन्, त्यसैले तिनीहरूलाई निष्कासन गर्ने तपाईंको (अधिकार) छ, ताकि तपाईं अत्याचारीहरू मध्ये एक हुनुहुनेछ।
وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
यदि तिमी (मुहम्मद) ले मानिसहरूलाई हाम्रा आयतहरूको मजाक उडाएको देख्छौ भने, तिनीहरूलाई अर्को कुराकानीमा नलागेसम्म छोडिदेऊ। र यदि शैतानले तिमीलाई साँच्चै (यो निषेध) बिर्साउँछ भने, फेरि सम्झिएपछि, अन्यायी मानिसहरूसँग नबस।
وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ
wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).
हामी (व्यर्थको लागि) कुरा गर्ने मानिसहरूसँग पनि गर्थ्यौं, जसले यसको बारेमा कुरा गर्थे,