يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).
ಓ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೇ! ನೀವು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸತ್ಯನಿಷೇಧಿಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ನಾಯಕರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ (ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ) ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವಾದವನ್ನು ನೀಡಲು ನೀವು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ?
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ತಮ್ಮ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವವರನ್ನು ಓಡಿಸಬೇಡಿ, ಅವರು ಅವನ ಪ್ರಸನ್ನತೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಅವರ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಜವಾಬ್ದಾರರಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಜವಾಬ್ದಾರರಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀವು ಅವರನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ, ಇದರಿಂದ ನೀವು ಅಕ್ರಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತೀರಿ.
وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
(ಮುಹಮ್ಮದ್,) ಜನರು ನಮ್ಮ ವಚನಗಳನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡರೆ, ಅವರು ಬೇರೆ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಹೋಗುವವರೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಿ. ಮತ್ತು ಸೈತಾನನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ (ಈ ನಿಷೇಧವನ್ನು) ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟರೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಅಕ್ರಮಿಗಳ ಜೊತೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.
وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ
wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).
ನಾವು (ವ್ಯಭಿಚಾರಕ್ಕಾಗಿ) ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು,