وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ
wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).
ಮತ್ತು ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮಗಾಗಿ (ಕುರಾನ್) ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ (ನಿಯಮಗಳನ್ನು) ಇಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಅಲ್ಲಾಹನ ವಚನಗಳನ್ನು (ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು) ನಿರಾಕರಿಸುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿದರೆ, ಅವರು ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವವರೆಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಏಕೆಂದರೆ (ನೀವು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರೆ), ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನೀವು ಅವರಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತೀರಿ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಾಹನು ಎಲ್ಲಾ ಕಪಟಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರನ್ನು ನರಕದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವನು.
وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
(ಮುಹಮ್ಮದ್,) ಜನರು ನಮ್ಮ ವಚನಗಳನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡರೆ, ಅವರು ಬೇರೆ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಹೋಗುವವರೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಿ. ಮತ್ತು ಸೈತಾನನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ (ಈ ನಿಷೇಧವನ್ನು) ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟರೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಅಕ್ರಮಿಗಳ ಜೊತೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.
مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ
mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).
ನೀವು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅದರ (ಕುರಾನ್) ವಿರುದ್ಧ ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವ ಮೂಲಕ.