Принять ислам, нажмите здесь
Ислом Ал-Ҳақ: Қуръон ва Ҳадис
(Исломи ҳақиқӣ)



Мавзӯъ - Akhlak dan Adab Etika dan hak-hak umum Etika berbicara Perkataan baik dan perkataan buruk

Натиҷаҳои ҷустуҷӯи оятҳо :
Ҳамагӣ оятҳо : 6
24
Q.S Иброҳим (14:24)

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اَصْلُهَا ثَابِتٌ وَّفَرْعُهَا فِى السَّمَاۤءِۙ

alam tara kaifa ḍaraballāhu maṡalan kalimatan ṭayyibatan kasyajaratin ṭayyibatin aṣluhā ṡābituw wa far‘uhā fis-samā'(i).

Оё надидаӣ, ки чӣ гуна Аллоҳ мисоли сухани покро мисол меорад, ки решаҳояш мустаҳкам ва шохаҳояш дар осмон аст?


25
Q.S Иброҳим (14:25)

تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

(Дарахт) меваи худро ба фармони Парвардигораш ҳар вақт медиҳад. Ва Худо ин мисолҳоро барои мардум баён мекунад, то онҳо панд гиранд.


26
Q.S Иброҳим (14:26)

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيْثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيْثَةِ ِۨاجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

wa maṡalu kalimatin khabīṡatin kasyajaratin khabīṡatinijtuṡṡat min fauqil-arḍi mā lahā min qarār(in).

Ва мисоли сухани бад мисли дарахти бад аст, ки решаҳояш аз рӯи замин канда шуда ва ҳеҷ (барои ростӣ) истода наметавонад.


26
Q.S Ан-Нур (24:26)

اَلْخَبِيْثٰتُ لِلْخَبِيْثِيْنَ وَالْخَبِيْثُوْنَ لِلْخَبِيْثٰتِۚ وَالطَّيِّبٰتُ لِلطَّيِّبِيْنَ وَالطَّيِّبُوْنَ لِلطَّيِّبٰتِۚ اُولٰۤىِٕكَ مُبَرَّءُوْنَ مِمَّا يَقُوْلُوْنَۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ ࣖ

al-khabīṡātu lil-khabīṡīna wal-khabīṡūna lil-khabīṡāt(i), waṭ-ṭayyibātu liṭ-ṭayyibīna waṭ-ṭayyibūna liṭ-ṭayyibāt(i), ulā'ika mubarra'ūna mimmā yaqūlūn(a), lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

Занони нопок барои мардони нопок ва мардони нопок барои занони нопок ва занони пок барои мардони пок ва мардони пок барои занони пок. Онҳо аз он чизе, ки мардум ба он айбдор мекунанд, поканд. Барои онҳо омурзиш ва рӯзии некӯ (биҳишт) аст.


55
Q.S Ал-Қасос (28:55)

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

Ва чун суханони бадро бишнаванд, аз онҳо рӯй мегардонанд ва мегӯянд: «Амалҳои мо аз они мо ва амалҳои шумо аз они шумост, эмин бошед, мо намехоҳем бо нодонон (ҳамроҳӣ кунем).»


18
Q.S Аз-Зумар (39:18)

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(Яъне) касоне, ки ба сухан гӯш медиҳанд ва аз беҳтаринаш пайравӣ мекунанд, онҳо касоне ҳастанд, ки Худо ҳидояташон кардааст ва онҳо хирадмандонанд.