وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
आनी ताणें आदामाक तांकां सगळ्यांचीं नांवां (वस्तू) शिकयलीं, मागीर ताणें तीं देवदूतांक दाखयलीं, "तुमी खरे आसल्यार ह्या सगळ्यांचीं नांवां सांगात!"
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
ताणें (अल्ला) म्हणलें, "हे आदम! तांकां नांवां सांग!" ताणें (आदामान) आपलें नांव सांगल्या उपरांत ताणें म्हणलें, "सर्ग आनी धर्तरेचीं गुपीत म्हाका खबर आसा, आनी तूं कितें उक्तें करता आनी कितें लिपोवन दवरता तें म्हाका खबर आसा अशें हांवें तुका सांगूंक ना?"
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
आनी (उगडास) जेन्ना आमी देवदूतांक म्हणलें, "आदामाक नमस्कार कर!" देखून सैतान सोडल्यार तांणी नमस्कार केलो. तो न्हयकारता आनी अभिमान बाळगता आनी तो काफिरांच्या पंगडाचो आसता.
وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).
आनी खरेंच, आमी तुमकां धर्तरेचेर दवरल्यात आनी थंय आमी तुमकां उदरनिर्वाहाची (एक स्रोत) पुरवण केल्या. (पूण) तुमी खूब उणे उपकारी आसात.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
आनी खरेंच, आमी तुमकां रचले, मागीर तुमकां (कुडीं) तयार केल्यात, मागीर आमी देवदूतांक म्हणलें, "आदामाक सजदा करात," देखून तांणी सैतान सोडल्यार नमस्कार केलो. सजदा करप्यांमदीं तो (इब्लीस) ना.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(अल्ला) म्हणालो, "तुका कितें आडायलें (म्हणून) तुवें (आदामाक) सजदा करूंक ना, जेन्ना हांवें सांगिल्लें?" (इब्लीसान) जाप दिली, "हांव ताचे परस बरो. तुवें म्हाका उज्या थावन रचला, जाल्यार ताका धर्तरे थावन रचला."
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
आनी (अल्लान म्हणलें), "हे आदम! तुज्या बायले वांगडा स्वर्गांत राव आनी तुमकां दोगांकय आवडटा तें खा. पूण ह्या झाडा कडेन वचूं नाकात. (लागीं पावल्या जाल्यार) तुमी दोगांय वायट करप्यां मदीं आसतले."
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).
हे आदामाचे वंशज! खरेंच तुमची नग्नताय व्यापून दवरपाक आनी तुमकां सजावट म्हणून आमी कपडे दिल्यात. पूण धर्मपरायणाचें वस्त्र, तें बरें. हीं अल्लाच्या सत्तेचीं कांय लक्षणां, आशेन तांकां याद उरतली.
وَاللّٰهُ اَخْرَجَكُمْ مِّنْۢ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔاۙ وَّجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wallāhu akhrajakum mim buṭūni ummahātikum lā ta‘lamūna syai'ā(n), wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), la‘allakum tasykurūn(a).
आनी अल्लान तुका तुज्या आवयच्या पोटांतल्यान कांयच कळनासतना भायर काडलो आनी तुका आयकुपाक, नदर आनी विवेक दिलो, जाका लागून तुका उपकार मानपाक मेळटले.
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْۢ بُيُوْتِكُمْ سَكَنًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ جُلُوْدِ الْاَنْعَامِ بُيُوْتًا تَسْتَخِفُّوْنَهَا يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ اِقَامَتِكُمْ ۙ وَمِنْ اَصْوَافِهَا وَاَوْبَارِهَا وَاَشْعَارِهَآ اَثَاثًا وَّمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ
wallāhu ja‘ala lakum mim buyūtikum sakanaw wa ja‘ala lakum min julūdil-an‘āmi buyūtan tastakhiffūnahā yauma ẓa‘nikum wa yauma iqāmatikum, wa min aṣwāfihā wa aubārihā wa asy‘ārihā aṡāṡaw wa matā‘an ilā ḥīn(in).
आनी अल्लान तुमकां रावपाची सुवात म्हूण घरां केल्यांत आनी तुमकां पशुधनाच्या कातींतल्यान घरां (तंबू) तयार केल्यात, जीं तुमी भोंवतना आनी घरांत रावतना तुमकां उजवाडाक येतात आनी (ताणें) लोकर, उंटाच्या केंसांतल्यान आनी बोकड्यांच्या केंसांतल्यान, घरांतलीं आयदनां आनी सोयीं पासून (खास) काळा खातीर तयार केल्यात.
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّمَّا خَلَقَ ظِلٰلًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْجِبَالِ اَكْنَانًا وَّجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيْلَ تَقِيْكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيْلَ تَقِيْكُمْ بَأْسَكُمْ ۚ كَذٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُوْنَ
wallāhu ja‘ala lakum mimmā khalaqa ẓilālaw wa ja‘ala lakum minal-jibāli aknānaw wa ja‘ala lakum sarābīla taqīkumul-ḥarra wa sarābīla taqīkum ba'sakum, każālika yutimmu ni‘matahū ‘alaikum la‘allakum tuslimūn(a).
आनी अल्लान तुमकां आपूण रचिल्ल्या वस्तूंतल्यान आलाशिरो दिलो, तुमकां दोंगरांत रावपाची सुवात तयार केली आनी तुमकां उश्णताये पासून राखण दिवपी कपडे आनी झुजांत तुमची राखण करपी कपडे (कवच) तयार केले. अशे तरेन अल्ला तुमचेर आपली कृपा परिपूर्ण करता, जाका लागून तुमी (ताचे अधीन जातात).
قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا
qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).
ताणें (इब्लीस) म्हणलें, "म्हाका समजाव, तुवें म्हजे परस चड मान दिला? तुवें म्हाका कयामताच्या दिसा मेरेन वेळ दिल्लो जाल्यार ताच्या वंशजांक हांव वाट चुकयतलों, थोडोसो भाग सोडल्यार."
۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ
wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).
आनी खरेंच, आमी आदामाच्या भुरग्यांचो आनी नात्यांचो महिमा केला आनी आमी तांकां जमनीचेर आनी दर्यांत व्हरून दवरल्यात आनी आमी तांकां बऱ्या वस्तूंतल्यान पोट भरले आनी आमी तांकां आमी परिपूर्ण फायद्यान निर्माण केल्ल्या जायत्या प्राण्यां परस चड पसंत केल्यात.
وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔
wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).
आनी खऱ्या जिहादान अल्लाच्या मार्गांत झगडचें. ताणें तुका वेंचून काडला आनी ताणें तुका धर्मांत कठीण करूंक ना. तुज्या पूर्वजांच्या अब्राहमाच्या धर्माक (पळयात). ताणें (अल्ला) तुमकां मुसलमान नांवां खूब आदीं दवरल्यांत, आनी (अशें) ह्या (अल-कुराणांत) अशें नांव दिलां, जाका लागून दूत (मुहंमद) तुमकां साक्षीदार जावंक शकता आनी तुमी सगळे सगळ्या मनीसजातीचे साक्षीदार जावंक शकतले. देखून नमाज कर, जकात कर आनी अल्लाक खर धर. तो तुमचो राखणदार, तो सगळ्यांत बरो राखणदार आनी सगळ्यांत बरो सहाय्यक.
حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ
Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).
ताका लागून जेन्ना आमी तांचे मदीं विलासीपणांत रावपी लोकांक त्रास दिलो तेन्ना ते रोखडेंच आदार मागपाक रडले.