وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).

Һәм Ул Әҙәмгә уларҙың барыһының да исемдәрен (әйберҙәрен) өйрәтте, һуңынан уларҙы фәрештәләргә күрһәтте: «Әгәр һеҙ хаҡ һөйләһәгеҙ, Миңә быларҙың барыһының да исемдәрен әйтегеҙ!»

قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ

qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).

Ул (Аллаһ): «Эй, Әҙәм, уларға исемдәрҙе әйт!» Ул (Әҙәм) үҙенең исемен әйткәндән һуң, Ул: «Мин һеҙгә әйтмәнемме, Мин күктәрҙең һәм Ерҙең серҙәрен беләм, һеҙҙең асҡандарығыҙҙы ла, йәшергәндәрегеҙҙе лә беләм?»

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).

Беҙ фәрештәләргә: «Әҙәмгә баш эйегеҙ!» Шулай итеп, Иблистән башҡалар сәждәгә киттеләр. Ул баш тартты һәм тәкәбберләнде, һәм ул кафырҙарҙан ине.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ һине Ер йөҙөнә урынлаштырҙыҡ һәм унда һиңә йәшәү сығанағы бирҙек. (Әммә) һеҙ бик аҙ рәхмәтлеһегеҙ.

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

Ысынлап та, Беҙ һеҙҙе яралттыҡ, һуңынан һеҙҙе (тәндәрҙе) формалаштырҙыҡ, һуңынан фәрештәләргә: «Әҙәмгә сәждә ҡылығыҙ», — тинек, шуға күрә улар шайтандан башҡа баш эйҙеләр. Ул (Иблис) сәждә ҡылыусыларҙан түгел.

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(Аллаһ): «Мин һиңә әйткәс, Әҙәмгә сәждә ҡылмауыңа нимә ҡамасауланы?» (Иблис) яуап бирҙе: «Мин унан яҡшыраҡ, Һин мине уттан яралттың, ә уны ерҙән яралттың».

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

Һәм (Аллаһ): «Эй, Әҙәм, ҡатының менән ожмахта ҡал һәм икегеҙ ҙә нимә теләйһегеҙ, шуны ашағыҙ, әммә был ағасҡа яҡынлашмағыҙ, әгәр ҙә яҡынлашһағыҙ, икегеҙ ҙә залимдарҙан булырһығыҙ», — тине.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

Эй, Әҙәм тоҡомдары! Ысынлап та, Беҙ һеҙҙең ғәүрәтегеҙҙе ҡаплар өсөн һәм һеҙгә биҙәк өсөн кейем бирҙек. Әммә тәҡүәлек кейеме, шул яҡшыраҡ. Был Аллаһ Тәғәләнең ҡөҙрәтенең бер нисә билдәләре, иҫтәренә төшөрҙәр тип ышанам.

وَاللّٰهُ اَخْرَجَكُمْ مِّنْۢ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔاۙ وَّجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wallāhu akhrajakum mim buṭūni ummahātikum lā ta‘lamūna syai'ā(n), wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), la‘allakum tasykurūn(a).

Аллаһ һеҙҙе бер нәмә лә белмәйенсә әсәләрегеҙҙең ҡарынынан сығарҙы һәм һеҙгә ишетеү һәләтен, күреүҙе һәм йөрәктәрҙе бирҙе, шуға күрә һеҙ шөкөр итерһегеҙ.

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْۢ بُيُوْتِكُمْ سَكَنًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ جُلُوْدِ الْاَنْعَامِ بُيُوْتًا تَسْتَخِفُّوْنَهَا يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ اِقَامَتِكُمْ ۙ وَمِنْ اَصْوَافِهَا وَاَوْبَارِهَا وَاَشْعَارِهَآ اَثَاثًا وَّمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

wallāhu ja‘ala lakum mim buyūtikum sakanaw wa ja‘ala lakum min julūdil-an‘āmi buyūtan tastakhiffūnahā yauma ẓa‘nikum wa yauma iqāmatikum, wa min aṣwāfihā wa aubārihā wa asy‘ārihā aṡāṡaw wa matā‘an ilā ḥīn(in).

Аллаһ һеҙгә йәшәү урыны итеп йорттар яһаны һәм һеҙгә мал тиреһенән торлаҡ (тирмәләр) яһаны, уларҙы һеҙ сәйәхәттә лә, ҡалғанда ла еңеллек табаһығыҙ. Йөндән, дөйә йөнөнән, кәзә йөнөнән өй һауыт-һабаларын һәм уңайлыҡтарын бер ваҡытҡа (билдәләнәсәк) яһаны.

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّمَّا خَلَقَ ظِلٰلًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْجِبَالِ اَكْنَانًا وَّجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيْلَ تَقِيْكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيْلَ تَقِيْكُمْ بَأْسَكُمْ ۚ كَذٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُوْنَ

wallāhu ja‘ala lakum mimmā khalaqa ẓilālaw wa ja‘ala lakum minal-jibāli aknānaw wa ja‘ala lakum sarābīla taqīkumul-ḥarra wa sarābīla taqīkum ba'sakum, każālika yutimmu ni‘matahū ‘alaikum la‘allakum tuslimūn(a).

Аллаһ һеҙгә Үҙе барлыҡҡа килтергәндәрҙән һыйыныу урыны булдырҙы, тауҙарҙа торлаҡ булдырҙы, һеҙгә эҫелектән һаҡлаған кейем һәм һуғышта һаҡлаған кейем (броня) яратты. Шулай итеп, Аллаһ һеҙгә ниғмәтен камиллаштыра, һеҙ (Уға) буйһонорһоғоҙ.

قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا

qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).

Ул (Иблис): «Аңлат миңә: был Һин минән дә нығыраҡ хөрмәт иткән нәмәңме?

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ

wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).

Ысынлап та, Беҙ Әҙәмдең балаларын һәм ейәндәрен тәсбихләнек, уларҙы ҡоро ерҙә лә, диңгеҙҙә лә йөрөттөк, уларға яҡшы нәмәләрҙән ризыҡ бирҙек һәм уларҙы камил өҫтөнлөктәр менән барлыҡҡа килтергән күп йән эйәләренән өҫтөн ҡуйҙыҡ.

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

Аллаһ юлында хаҡ джиһад менән һуғышығыҙ. Ул һеҙҙе һайланы, һәм һеҙгә диндә ҡыйынлыҡтар тыуҙырманы. (Ата-бабаларығыҙ Ибраһимдың) динен тотоғоҙ. Ул (Аллаһ) һеҙҙе күптән мосолман тип атаған, был (Ҡөрьәндә лә) Рәсүл (Мөхәммәт) һеҙгә шаһит булһын һәм барығыҙ ҙа бөтә кешелеккә шаһит булһын өсөн. Шулай булғас, намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, Аллаһҡа ныҡ тотоғоҙ. Ул һинең яҡлаусың, Ул иң яҡшы яҡлаусы һәм иң яҡшы ярҙамсы.

حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ

Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).

Шулай итеп, Беҙ улар араһында зиннәтле йәшәгән кешеләрҙе ғазапҡа дусар иткәс, шунда уҡ ярҙам һорап ҡысҡырҙылар.