يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا
yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).
Eebe wuxuu idiin doonayaa fudayd, dadka abuurkiisuna waa daciif.
فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).
Markaas naftiisii way fududaysay inuu dilo walaalkiis, markaasuu dilay, markaasay noqotay kuwa khasaaray.
اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).
Waxaa la idiin yidhaahdaa waxa idiin ballan qaaday waa la fulin doonaa, mana heli doontaan wax ka leexin.
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
Markuu Muuse yimid ballankayaga oo Rabbigiis la hadlay, wuxuu yidhi 'Rabbigayow! I tus si aan ku arko.' Wuxuu yidhi 'Ma arki kartid, laakiin fiiri buurta, hadday ku taagnaato meesheedii, waad i arki doontaa.' Markuu Rabbigiis u muuqday buurtii, wuxuu ka dhigay dhulka burburay, Muusena wuu sujuuday oo dhacay suuxdin. Markuu miyir soo noqday wuxuu yidhi 'Mahad Eebe, waxaan kuu toobad keenay, aniguna waxaan ahay kan ugu horreeya mu'miniinta.'
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَبَقُوْاۗ اِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُوْنَ
wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū sabaqū, innahum lā yu‘jizūn(a).
Kuwa gaaloobay ha moodin inay hor mari doonaan. Iyagu ma adkaan doonaan.
فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ
fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).
Markaa safra dhulka afar bilood, ogaada inaydaan Eebe daciifin karin, in Eebe ceebaynayo gaalada.
وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).
Iyo bishaarada ka timid Eebe iyo Rasuulkiisa dadka maalinta Xajka weyn, in Eebe iyo Rasuulkiisa ka jeesan yihiin mushrikiinta. Haddaad toobad keentaan, taasu waa idiin khayr badan tahay. Haddaad jeesataan, ogaada inaydaan Eebe daciifin karin. Kuwa gaaloobay u bishaare cadaab xanuun badan.
لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ
laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).
Waxaan idiin gargaarnay goobo badan, iyo maalintii Xunayn markii badnaantiinnu idiin farxad gelisay, laakiin waxba idiinma tarin, dhulku wuu idiin ciriiray iyadoo ballaadhnaa, markaasay idiin jeesteen gadaal.
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
Matalaadda noloshu adduunyo waa sida roob aan samada ka soo dejinno, markaasuu dhulka ku dhex milmaa waxa dadka iyo xooluhu cunaan, ilaa dhulku qaato qurxintiisa oo ubaxdo, markaasuu eegaa milkiilayaashiisu inay awoodaan, markaasay ku dhacdaa amarkayaga habeen ama maalin, markaasay ka dhigtaa sida aan shalay jirin. Sidaas ayaan u caddaynay calaamooyinka qolo fikira.
۞ وَيَسْتَنْۢبِـُٔوْنَكَ اَحَقٌّ هُوَ ۗ قُلْ اِيْ وَرَبِّيْٓ اِنَّهٗ لَحَقٌّ ۗوَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ ࣖ
wa yastambi'ūnaka aḥaqqun huw(a), qul ī wa rabbī innahū laḥaqq(un), wa mā antum bimu‘jizīn(a).
Waxaad dhahdaa 'Ma waxaad idiinku dhaartan Eebe inuu run yahay, markaasuu idiin sheegi doonaa waxaad samayn jirteen?'
اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ
ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).
Kuwaas ma awoodin inay ka baxsadaan dhulka, mana lahayn gargaare Eebe ka sokow. Cadaabkoodu wuu kordhay. Ma maqlin, mana arkin, waxayna lumiyeen nafahooda.
قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).
Wuxuu yidhi 'Eebe ayaa idiin keen doona hadduu doono, mana idiin celin doontaan. Anigu ma lumiyo taladayda haddaad doontaan. Anigu waxaan ogyahay waxa Eebe idin siiyey. Laakiin waxaan idiin arkaa qolo jaahiliin ah.'
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ
fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).
Madaxdii qoomkiisii waxay yidhaahdeen 'Waxaan ku aragnaa baadi cad.'
لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ
lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).
Waxaa la socda ilaaliyeyaal hortiisa iyo gadaashiisa, waxay ilaaliyaan amarka Eebe. Eebe ma beddelo wax ummad ku saabsan ilaa ay beddelaan wax nafahooda ku sugan. Hadduu Eebe doono xumaan, cidna kama leexin karo. Mana laha gargaare isaga ka sokow.
اَوْ يَأْخُذَهُمْ فِيْ تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَۙ
au ya'khużahum fī taqallubihim famā hum bimu‘jizīn(a).
Ku alla kii jeesta ka dib markay u timid hanuunka oo raaca jidka aan ahayn jidka mu'miniinta, waxaan u jeedin doonaa wax uu jeestay, waxaan gali doonaa Jahannamo, waxaana xun meesha lagu noqdo.
اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا
au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).
'Ama biyihiisu way hoos u dhacaan, markaas ma heli doontid wax aad ku raadiso.'
بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ
bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).
Waxay ku dhici doontaa si lama filaan ah, markaasay wareersan yihiin, mana celin karaan, mana la siin doono dib u dhac.
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
Oo waxaad dhahdaa: 'Rabbiyow, i deji meel barakaysan, Adiguna waxaad tahay kan ugu wanaagsan ee dejiya.'
قَالُوْٓا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ
qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).
Waxay yidhaahdeen: 'Markaan dhimanno oo aan ciid iyo lafo noqonno, hubaal waan la soo bixi doonnaa?'
لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُۗ وَلَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ
lā taḥsabannal-lażīna kafarū mu‘jizīna fil-arḍ(i), wa ma'wāhumun-nār(u), wa labi'sal-maṣīr(u).
Ha u malayn kuwa gaaloobay inay ku xeel dheer yihiin dhulka, hoygoodu waa naarta, waa meel xun.
فَقَدْ كَذَّبُوْكُمْ بِمَا تَقُوْلُوْنَۙ فَمَا تَسْتَطِيْعُوْنَ صَرْفًا وَّلَا نَصْرًاۚ وَمَنْ يَّظْلِمْ مِّنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيْرًا
faqad każżabūkum bimā taqūlūn(a), famā tastaṭī‘ūna ṣarfaw wa lā naṣrā(n), wa may yaẓlim minkum nużiqhu ‘ażāban kabīrā(n).
Waxay beeniyeen waxaad sheegaysaan, mana awoodi doontaan inaad leexisaan ama gargaaraan, qofkii idinka dhexdiinna dulmi sameeyana waxaan ku siin doonaa cadaab wayn.
وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ
wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
Mana baxsan kartaan dhulka iyo cirka, mana jiro Eebe ka sokow ilaaliye iyo gargaare.
اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاَثَارُوا الْاَرْضَ وَعَمَرُوْهَآ اَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوْهَا وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۗ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَۗ
awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū asyadda minhum quwwataw wa aṡārul-arḍa wa ‘amarūhā akṡara mimmā ‘amarūhā wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Miyeyna u socdaan dhulka oo eegaan sida uu ahaa aakhiradii kuwii ka horreeyey? Waxay ahaayeen kuwo ka xoog badnaa iyaga, waxayna dhulka qodqodeen oo ka dhismeen wax ka badan intii ay dhisteen. Rasuulladoodii bay u timid xujooyin cad, markaas Eebbe uma dulmin, laakiin nafahooday u dulmeen.
۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْۢ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَّشَيْبَةً ۗيَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْقَدِيْرُ
allāhul-lażī khalaqakum min ḍa‘fin ṡumma ja‘ala mim ba‘di ḍa‘fin quwwatan ṡumma ja‘ala mim ba‘di quwwatin ḍa‘faw wa syaibah(tan), yakhluqu mā yasyā'(u), wa huwal-‘alīmul-qadīr(u).
Eebbe baa idiin abuuray daciifnimo, haddana ka dib daciifnimo wuxuu yeelay xoog, haddana ka dib xoog wuxuu yeelay daciifnimo iyo cirro. Wuxuu abuuraa waxuu doono, Waana Oge Xaakim.
وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ
wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).
Haddaan doonno waan quusin karnaa, markaas ma jiro qof naqla ama maqla.
فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).
Waxay heleen xumaan waxay kasbadeen, kuwa dulmiyayna waxay heli doonaan xumaan waxay kasbadeen, mana karayaan inay ka baxsadaan.
وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
Mana kartaan inaad ka baxsataan dhulka, mana idin lahayn Eebe ka sokoow gargaare iyo caawiye.
فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ
famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).
Mana awoodin inay istaagaan, mana lahayn gargaare.
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اِنِ اسْتَطَعْتُمْ اَنْ تَنْفُذُوْا مِنْ اَقْطَارِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ فَانْفُذُوْاۗ لَا تَنْفُذُوْنَ اِلَّا بِسُلْطٰنٍۚ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi inistaṭa‘tum an tanfużū min aqṭāris-samāwāti wal-arḍi fanfużū, lā tanfużūna illā bisulṭān(in).
Ee nicmada Rabbigiinnee baad beeninaysaan?
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّنْ نَّارٍۙ وَّنُحَاسٌ فَلَا تَنْتَصِرَانِۚ
yursalu ‘alaikumā syuwāẓum min nār(in), wa nuḥāsun falā tantaṣirān(i).
Ee nicmada Rabbigiinnee baad beeninaysaan?
اِنَّا لَمُغْرَمُوْنَۙ
innā lamugramūn(a).
Waxaad odhan lahaydeen: Hubaal waxaan ku galnay deyn.
تَرْجِعُوْنَهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
tarji‘ūnahā in kuntum ṣādiqīn(a).
Maxaadse dib ugu celin waydeen hadday run sheegayaan?
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
Hubaal waxay idiin ahayd tusaale wanaagsan Ibraahim iyo kuwii la jiray markay qawmkiisii ku yidhaahdeen: Hubaal annagu waan ka nabad galnay idinka iyo waxa aad caabuddaan Eebe ka sokoow, waan diidnay idinka, waxaa dhexdeenna iyo idinka dhexdiinna cadawtin iyo nacayb waara ilaa aad rumaysataan Eebe keliya, marka laga reebo hadalkii Ibraahim u yidhi aabbihiis: Hubaal waxaan kuu waydiin doonaa dambi dhaaf, laakiin waxaan kuu celin karin Eebe waxba, Rabbiyow! Kaliya adiga baan ku tiirsanay, adiga baan u noqonay, adiga baa loo celin doonaa.
فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ
famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).
Ee kuwa gaaloobay way diidi doonaan.
قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا
qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).
Waxaan idiin sheegayaa inaysan awood u lahayn wax idinka dhibaya iyo hanuunin.
فَاِنْ كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيْدُوْنِ
fa'in kāna lakum kaidun fakīdūn(i).
Hubaal taasu waa dhaar wayn haddaad ogtahay.
اَيَحْسَبُ اَنْ لَّنْ يَّقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌ ۘ
ayaḥsabu allay yaqdira ‘alaihi aḥad(un).
Ma wuxuu moodayaa inaan cidna awood u lahayn isaga?
يَقُوْلُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًاۗ
yaqūlu ahlaktu mālal lubadā(n).
Wuxuu yidhaahdaa: Waxaan cunay maal badan.
اَيَحْسَبُ اَنْ لَّمْ يَرَهٗٓ اَحَدٌۗ
ayaḥsabu allam yarahū aḥad(un).
Ma wuxuu moodayaa inaan cidna arkin?