67
Q.S Al-Anfal (8:67)
مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Kò yẹ kí wòlíì kan ní àwọn ẹlẹ́wọ̀n kí ó tó lè sọ àwọn ọ̀tá rẹ̀ di aláìlera lórí ilẹ̀ ayé. Ẹ̀yin ń fẹ́ dúkìá ayé nígbà tí Allāhu ń fẹ́ (ẹ̀san) ní ayé ìkẹyìn (fún yín). Allāhu jẹ́ alágbára gbogbo, ọlọ́gbọ́n gbogbo.