67
Q.S Anfali (8:67)
مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
A tun tɛna bɛn kira dɔ ma ka kasodenw minɛ sanni a k’a juguw farikolo yɔrɔ dɔw tiɲɛ dugukolo kan. Aw be diɲɛ nafolo fɛ k’a sɔrɔ Ala b’a fɛ (sara) lahara (aw ye). Ala ye sebaga ye, hakilitigi ye.