وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ
wa qātilū fī sabīlillāhil-lażīna yuqātilūnakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
र अल्लाहको मार्गमा तिमीहरूसँग लड, तर सीमा नाघ्न नखोज। वास्तवमा, अल्लाह सीमा नाघ्ने मानिसहरूलाई मन पराउँदैनन्।
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
के तिमीहरू ती मानिसहरूलाई ध्यान दिँदैनौ जसलाई भनिएको छ, "आफ्ना हातहरू (लडाईंबाट) रोक, नमाज पढ र जकात दे!" जब तिनीहरूलाई युद्ध गर्न बाध्य पारियो, अचानक तिनीहरूमध्ये केही (कपटीहरू) मानिसहरू (शत्रुहरू) सँग डराए, जति तिनीहरू अल्लाहसँग डराउँथे, त्योभन्दा पनि बढी (त्योभन्दा) डराए। तिनीहरूले भने, "हाम्रो प्रभु, तपाईंले हामीलाई युद्ध गर्न किन बाध्य पार्नुभयो? तपाईंले हामीलाई केही समयको लागि किन ढिलाइ गर्नुभएन?" भन, "यस संसारमा थोरै सुखहरू छन् र परलोक धर्मीहरूको लागि राम्रो छ (लडाईंको लागि पुरस्कार पाउँदै) र तिमीहरूमाथि अलिकति पनि अन्याय गरिनेछैन।"
اُذِنَ لِلَّذِيْنَ يُقَاتَلُوْنَ بِاَنَّهُمْ ظُلِمُوْاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى نَصْرِهِمْ لَقَدِيْرٌ ۙ
użina lil-lażīna yuqātalūna bi'annahum ẓulimū, wa innallāha ‘alā naṣrihim laqadīr(un).
जससँग लडाइँ भइरहेको छ, उनीहरूलाई (लड्न) अनुमति दिइएको छ, किनकि वास्तवमा उनीहरूमाथि अन्याय गरिएको छ। र निस्सन्देह, सर्वशक्तिमान अल्लाहले उनीहरूलाई मद्दत गर्नेछन्,