مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ
mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
अल्लाह अपन रसूलुल्लाह (जे सँ आयल) कतेको देशक निवासी केँ जे लूटल धन (फै') देलनि, से अल्लाह, रसूलुल्लाह, रिश्तेदार (रसूल), अनाथ, गरीब लोक आ यात्रा पर निकलल लोकक लेल छल, जाहि सँ ई खजाना मात्र अहाँ सभक बीच अमीर लोकनिक बीच नहि घूमय। रसूलुल्लाह जे किछु दैत छथि से स्वीकार करू। आ जे मना करैत छथि से छोड़ि दियौक। आ अल्लाह सँ डेराउ। सचमुच अल्लाह सजा मे बहुत कठोर छथि।