مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ
mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Kä cï rum (fai’) ke kɔc cï Nhialic ke gäm Raan cï lɔc ku dɔc (cï bɛ̈n bei) kɔc rɛ̈ɛ̈r në bɛ̈i juëc yiic, aake ye käk Nhialic, Raan cï lɔc ku dɔc, kɔc ruääi (Rasul), mïth cïn wun ku man, kɔc ŋɔ̈ŋ ku kɔc ëke tɔ̈ në cäth yic, ago käk cï yök cïï röt ye cath në kɔc cï jak yiic në we yiic. Këriëëc ëbën bï Raan cï lɔc ku dɔc gäm yï, gam. Ku kë cï yen yï pëën, pälkë. Ku riɔ̈ɔ̈ckë Nhialic. Ee yic, Allah ee ril apɛi në tɔŋ.