اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
Е эсир (еврейсемпе христиансем) Авраам, Измаил, Исаак, Иаков тата вӗсен йӑхӗсем иудейсем е христиансем пулнӑ тетӗр-и? Калӑр: «Эсӗ лайӑхрах пӗлетӗн-и е Аллах, кам хӑйӗн Аллахран ҫирӗплетсе каланине пытаракан ҫынран тӗрӗс мартарах?» Аллах эсир мӗн тунине пӗлмест.
كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ ࣖ
kutiba ‘alaikumul-qitālu wa huwa kurhul lakum, wa ‘asā an takrahū syai'aw wa huwa khairul lakum, wa ‘asā an tuḥibbū syai'aw wa huwa syarrul lakum, wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).
Сире ҫапӑҫма тивӗҫлӗ, ҫапӑҫу сире кӑмӑллӑ мар пулин те. Анчах та тен, мӗн те пулин сана килӗшмест, вӑл саншӑн лайӑх пулсан та, тен, сана мӗн те пулин килӗшет, вӑл саншӑн лайӑх мар пулсан та. Аллах пӗлет, эсир вара пӗлместӗр.
وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ اَنْ يَّنْكِحْنَ اَزْوَاجَهُنَّ اِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ ذٰلِكَ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ ذٰلِكُمْ اَزْكٰى لَكُمْ وَاَطْهَرُ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna falā ta‘ḍulūhunna ay yankiḥna azwājahunna iżā tarāḍau bainahum bil-ma‘rūf(i), żālika yū‘aẓu bihī man kāna minkum yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālikum azkā lakum wa aṭhar(u), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).
Енчен те эсир (хӑвӑрӑн) арӑмӑрсене уйӑрса яратӑр пулсан, вӗсем хӑйсен килӗшӗвне ҫитнӗ, вара вӗсене хӑйсен пулас упӑшкисене (тепӗр хут) качча илме ан чӑрмантарӑр, енчен те вӗсем хушшинче лайӑх енчен килӗшӳ йӗркеленнӗ пулсан. Сирӗн хушшӑрта Аллаха тата юлашки куна ӗненекенсене ҫапла канаш параҫҫӗ. Вӑл сирӗншӗн тасарах та тасарах. Аллах пӗлет, эсир вара пӗлместӗр.
فَاِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا اَوْ رُكْبَانًا ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَ
fa'in khiftum farijālan au rukbānā(n), fa'iżā amintum fażkurullāha kamā ‘allamakum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).
Хӑратӑр пулсан (хӑрушлӑхран), ҫуран е руль умӗнче ларнӑ чухне кӗлтӑвӑр. Унтан, хӑрушсӑрлӑх пулсан, Аллаха аса илӗр (кӗл тӑвӑр), мӗншӗн тесен Вӑл сире эсир пӗлменнине вӗрентнӗ.
اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ
allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).
Аллах, Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Пурне те Тума Пултаракан, яланах (Хӑйӗн пултарнӑ япалисене) пӑхса тӑраканскер, ыйхӑ килмест, ҫывӑрмасть. Пӗлӗтре мӗн пурри, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Унӑн. Вӑл ирӗк памасӑр никам та Ун майлӑ хута кӗме пултараймасть. Вӑл вӗсен умӗнче мӗн пуррине те, хыҫӗнче мӗн пуррине пӗлет, вӗсем вара Унӑн пӗлӗвӗ ҫинчен Вӑл мӗн ыйтнине ҫеҫ пӗлмеҫҫӗ. Унӑн ларкӑчӗ пӗлӗтпе ҫӗре хупласа тӑрать. Иккӗшне те пӑхма Ӑна йывӑр мар, Вӑл Çӳлти, Аслӑ.
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
Вӑл сирӗн пата (Мухаммед) кӗнеке (Аль-Коран) антарнӑ. Вӗсен хушшинче абсолютлӑ, кӗнекен (Аль-Коран) тӗп шухӑшӗсем пулса тӑракан тата ытти мутасьябихатлӑ сӑвӑ йӗркисем пур. Хӑйсен чӗрисенче аташса кайма тӑрӑшакансем вара муташабихат хыҫҫӑн элек шырама тата хӑйсен тавилне шырама тытӑнаҫҫӗ, анчах вӗсен тавилне Аллахсӑр пуҫне никам та пӗлмест. Тарӑн пӗлӳллӗ ҫынсем вара: «Эпир ӑна (Корана) ӗненетпӗр, пурте пирӗн Ҫӳлхуҫаран», — теҫҫӗ. Ӑнланакан ҫынсемсӗр пуҫне никам та урок илме пултараймасть.
هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).
Çавӑн пек эсӗ! Хӑвӑр пӗлни пирки тавлашатӑр, анчах мӗншӗн пӗлменни пирки тавлашатӑр? Аллах пӗлет, эсир вара пӗлместӗр.
وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ
wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).
тата (Эпир те айӑпларӑмӑр) мӗншӗн тесен вӗсем: «Чӑнах та, эпир Мессийӑна, Иисуса, Мария ывӑлне, Аллахӑн Апостолне, вӗлертӗмӗр», — тенӗ, анчах вӗсем ӑна вӗлермен е (е) пӑталаман, анчах (вӗсем мӗн вӗлерни) Иисуспа танлаштарнӑ ҫын пулнӑ. Чӑнах та, Иисуса вӗлерни пирки килӗшмен ҫынсем кама вӗлерни пирки яланах иккӗленеҫҫӗ. Вӗсем чӑнах та пӗлмен (кама вӗлернине), анчах та вӗсем ахаль чухласа илни ҫинче никӗсленнӗ, ҫавӑнпа та ӑна вӗлернине шансах кайман.
۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللّٰهُ الرُّسُلَ فَيَقُوْلُ مَاذَٓا اُجِبْتُمْ ۗ قَالُوْا لَا عِلْمَ لَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
yauma yajma‘ullāhur-rusula fa yaqūlu māżā ujibtum, qālū lā ‘ilma lanā, innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
(Астӑватӑр-и) Аллах апостолсене пухнӑ куна, унтан Вӗсенчен ыйтнӑ: «Сирӗн (сирӗн халӑхӑрӑн) сирӗн чӗнӗве мӗнле хуравланӑ?» Вӗсем (апостолсем) ҫапла хуравланӑ: «Эпир ун ҫинчен пӗлместпӗр, чӑнах та, Эсӗ курӑнманнине пурне те Пӗлекен».
وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يُّنَزِّلَ اٰيَةً وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālū lau lā nuzzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha qādirun ‘alā ay yunazzila āyataw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Вӗсем вара (мушриксем) каланӑ: «Мӗншӗн-ха ӑна (Мухаммада) унӑн Ҫӳлхуҫаран тӗлӗнмелле япала кӑтартман?» Калӑр: «Чӑнах та, Аллах асамлӑх яма пултарать, анчах вӗсенчен нумайӑшӗ пӗлмеҫҫӗ».
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).
Санран (Мухаммедран) сехет пирки ыйтаҫҫӗ: «Хӑҫан пулать?» Калӑр: «Чӑнах та, Апокалипсис ҫинчен пӗлни манӑн Ҫӳлхуҫамра; унсӑр пуҫне никам та (кам та пулин) унӑн вӑхӑтне ӑнлантарса пама пултараймасть. Пӗлнӗ пекех ыйтаҫҫӗ. Калӑр (Мухаммед): «Чӑнах та, (Суд кунӗн) пӗлӗвӗ Аллах патӗнче, анчах ҫынсенчен нумайӑшӗ пӗлмест».
وَقَالَ الَّذِى اشْتَرٰىهُ مِنْ مِّصْرَ لِامْرَاَتِهٖٓ اَكْرِمِيْ مَثْوٰىهُ عَسٰىٓ اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا ۗوَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِۖ وَلِنُعَلِّمَهٗ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۗ وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِهٖ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālal-lażisytarāhu mim miṣra limra'atihī akrimī maṡwāhu ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladā(n), wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍ(i), wa linu‘allimahū min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), wallāhu gālibun ‘alā amrihī wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
Ӑна туяннӑ Египетран килнӗ ҫын вара арӑмне каланӑ: «Ӑна лайӑх вырӑн (тата пулӑшу парӑр), вӑл пире усӑллӑ пулӗ е эпир ӑна ача вырӑнне усрава илӗпӗр», — тенӗ. Ҫапла вара Эпир Иосифа ҫӗр ҫинче (Египетра) лайӑх вырӑн патӑмӑр, ӑна тӗлӗксене ӑнлантарса пама вӗрентрӗмӗр. Аллах вара Хӑйӗн ӗҫӗсене тытса тӑма пултарать, анчах ҫынсенчен нумайӑшӗ ӑнланмасть.
وَلَمَّا دَخَلُوْا مِنْ حَيْثُ اَمَرَهُمْ اَبُوْهُمْۗ مَا كَانَ يُغْنِيْ عَنْهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا حَاجَةً فِيْ نَفْسِ يَعْقُوْبَ قَضٰىهَاۗ وَاِنَّهٗ لَذُوْ عِلْمٍ لِّمَا عَلَّمْنٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lammā dakhalū min ḥaiṡu amarahum abūhum, mā kāna yugnī ‘anhum minallāhi min syai'in illā ḥājatan fī nafsi ya‘qūba qaḍāhā, wa innahū lażū ‘ilmil limā ‘allamnāhu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
Вӗсем ашшӗ хушнипе кӗрсен, (вӗсен кӗни) Аллах йышӑнӑвне нимӗн чухлӗ те сирсе яма пултарайман, (анчах вӑл) Иаковӑн вӑл палӑртнӑ кӑмӑлӗ кӑна пулнӑ. Вӑл чӑнах та пӗлӳллӗ, мӗншӗн тесен Эпир ӑна вӗрентнӗ. Анчах ытларахӑшӗ пӗлмест.
فَبَدَاَ بِاَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاۤءِ اَخِيْهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِّعَاۤءِ اَخِيْهِۗ كَذٰلِكَ كِدْنَا لِيُوْسُفَۗ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ اَخَاهُ فِيْ دِيْنِ الْمَلِكِ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗنَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِيْ عِلْمٍ عَلِيْمٌ
fa bada'a bi'au‘iyatihim qabla wi‘ā'i akhīhi ṡummastakhrajahā miw wi‘ā'i akhīh(i), każālika kidnā liyūsuf(a), mā kāna liya'khuża akhāhu fī dīnil-maliki illā ay yasyā'allāh(u), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), wa fauqa kulli żī ‘ilmin ‘alīm(un).
Ҫапла вара вӑл хӑйӗн пиччӗшӗн миххинчен малтан вӗсен миххисене (тӗрӗслеме) пуҫланӑ, унтан шӑллӗн миххинчен (патша куркине) кӑларнӑ. Ҫапла эпир Юсуф валли (плансем) йӗркелерӗмӗр. Вӑл хӑйӗн тӑванне патша саккунӗ тӑрӑх айӑплама пултараймасть, Аллах ирӗк памасан. Эпир кама ҫӳлелле ҫӗклетпӗр; тата кашни пӗлекен ҫынран та ытларах пӗлекен ҫын пур
وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ لَا يَبْعَثُ اللّٰهُ مَنْ يَّمُوْتُۗ بَلٰى وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَۙ
wa aqsamū billāhi jahda aimānihim, lā yab‘aṡullāhu may yamūt(u), balā wa‘dan ‘alaihi ḥaqqaw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
Вӗсем вара Аллах ячӗпе тупа тунӑ: «Аллах вилнисене чӗртсе тӑратмӗ». Ун пек мар (Аллах ӑна чӗртсе тӑратӗ), Унран чӑн-чӑн сӑмах панӑ пек, анчах ҫынсенчен нумайӑшӗ пӗлмеҫҫӗ,
وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ
wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
Хӑйсене кӳрентернӗ хыҫҫӑн Аллахшӑн тухса каякансене эпир вӗсене тӗнчере лайӑх вырӑн парӑпӑр. Вӗсем пӗлнӗ пулсан, леш тӗнчери сӑвап тата пысӑкрах пулӗ,
فَلَا تَضْرِبُوْا لِلّٰهِ الْاَمْثَالَ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
falā taḍribū lillāhil-amṡāl(a), innallāha ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).
Ҫавӑнпа та Аллахпа юлташсем ан тӑвӑр. Чӑнах та, Аллах пӗлет, эсир вара пӗлместӗр.
وَاِذَا بَدَّلْنَآ اٰيَةً مَّكَانَ اٰيَةٍ ۙوَّاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مُفْتَرٍۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa iżā baddalnā āyatam makāna āyah(tin), wallāhu a‘lamu bimā yunazzilu qālū innamā anta muftar(in), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
Эпир пӗр сӑвва тепӗр сӑвӑпа улӑштарнӑ чухне, Аллах Хӑй мӗн кӑларнине лайӑхрах пӗлет, вӗсем ҫапла калаҫҫӗ: «Чӑнах та, эсӗ (Мухаммед) ӑна шухӑшласа кӑларатӑн». Тӗрӗссипе, ытларахӑшӗ пӗлмест.
وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الرُّوْحِۗ قُلِ الرُّوْحُ مِنْ اَمْرِ رَبِّيْ وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنَ الْعِلْمِ اِلَّا قَلِيْلًا
wa yas'alūnaka ‘anir-rūḥ(i), qulir-rūḥu min amri rabbī wa mā ūtītum minal-‘ilmi illā qalīlā(n).
Тата санран (Мухаммедран) чун ҫинчен ыйтаҫҫӗ. Калӑр: «Сывлӑш — манӑн Ҫӳлхуҫа ӗҫӗ, сире вара пӗчӗк пӗлӳ ҫеҫ панӑ».
مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا
mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).
Вӗсем те, ашшӗсем те ун ҫинчен пӗлмеҫҫӗ. Вӗсен ҫӑварӗнчен тухакан сӑмах мӗн тери усал; вӗсем суя ҫеҫ калаҫмаҫҫӗ.
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا
ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).
Вӑл (Аллах) вӗсен умӗнче мӗн пуррине (мӗн пулассине) тата вӗсен хыҫӗнче мӗн пуррине (мӗн пулса иртнине) пӗлет, вӗсен пӗлӗвӗ вара Унӑн пӗлӗвӗсене кӗртме пултараймасть.
لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
Чӑнах та, ҫакна пире те, асатте-асаннесене те шантарнӑ, ку авалхи халӑхӑн юмахӗ кӑна-ха!»
اِنَّ الَّذِيْنَ يُحِبُّوْنَ اَنْ تَشِيْعَ الْفَاحِشَةُ فِى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
innal-lażīna yuḥibbūna an tasyī‘al-fāḥisyatu fil-lażīna āmanū lahum ‘ażābun alīm(un), fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).
Чӑнах та, ӗненекенсем хушшинче ҫавӑн пек ирсӗр ӗҫсене (суя хыпарсене) сарас текенсем ҫак тӗнчере те, леш тӗнчере те асап тӳсӗҫ. Аллах пӗлет, эсир вара пӗлместӗр.
اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ
am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
Вӑл (Аллах) ҫӗре пурӑнмалли вырӑн тунӑ, унӑн ҫурӑкӗсенче юханшывсем тунӑ, ӑна ҫирӗплетме тусем тунӑ тата икӗ тинӗс хушшинче уйӑракан вырӑн тунӑ мар-и? Аллахсӑр пуҫне урӑх турӑ пур-и? Тӗрӗссипе, ытларахӑшӗ пӗлмест.
قُلْ لَّا يَعْلَمُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الْغَيْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ
qul lā ya‘lamu man fis-samāwāti wal-arḍil gaiba illallāh(u), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).
Кала (Эй Мухаммед): «Пӗлӗт ҫинче те, ҫӗр ҫинче те никам та курӑнманнине Аллахсӑр пуҫне пӗлмест. Вӗсем хӑҫан чӗрӗлсе тӑрассине пӗлмеҫҫӗ».
بَلِ ادّٰرَكَ عِلْمُهُمْ فِى الْاٰخِرَةِۗ بَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْهَاۗ بَلْ هُمْ مِّنْهَا عَمُوْنَ ࣖ
balid dāraka ‘ilmuhum fil-ākhirah(ti), bal hum fī syakkim minhā, bal hum minhā ‘amūn(a).
Вӗсен леш тӗнче ҫинчен пӗлни те (унта) ҫитеймест. Вӗсем те ун пирки иккӗленеҫҫӗ (леш тӗнче). Вӗсем те ун пирки суккӑр.
حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْ قَالَ اَكَذَّبْتُمْ بِاٰيٰتِيْ وَلَمْ تُحِيْطُوْا بِهَا عِلْمًا اَمَّاذَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
Ḥattā iżā jā'ū qāla akażżabtum bi'āyātī wa lam tuḥīṭū bihā ‘ilman ammāżā kuntum ta‘malūn(a).
Ҫавӑнпа та вӗсем килсен, Вӑл (Аллах) каланӑ: «Мӗншӗн эсир Манӑн паллӑсене йышӑнмастӑр, вӗсем ҫинчен те, мӗн тунине те пӗлместӗр пулсан?»
فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Çавӑнпа эпир ӑна (Моисея) амӑшӗ патне тавӑртӑмӑр, унӑн чӗри савӑнтӑр, ан хуйхӑртӑр, вӑл Аллах сӑмахӗ чӑн пулнине пӗлтӗр, анчах вӗсенчен нумайӑшӗ пӗлмеҫҫӗ.
وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ وَعْدَهٗ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhu wa‘dahū wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
(Вӑл) Аллах сӑмахӗ. Аллах Хӑйӗн сӑмахне пӑсмӗ, анчах ҫынсенчен нумайӑшӗ пӗлмест.
يَعْلَمُوْنَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ وَهُمْ عَنِ الْاٰخِرَةِ هُمْ غٰفِلُوْنَ
ya‘lamūna ẓāhiram minal-ḥayātid-dun-yā, wa hum ‘anil-ākhirati hum gāfilūn(a).
Вӗсем тӗнче пурнӑҫӗнчен мӗн ҫуралнине (курӑннине) пӗлеҫҫӗ; леш тӗнче пирки вара вӗсем тимсӗр.
بَلِ اتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ فَمَنْ يَّهْدِيْ مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ
balittaba‘al-lażīna ẓalamū ahwā'ahum bigairi ‘ilm(in), famay yahdī man aḍallallāh(u), wa mā lahum min nāṣirīn(a).
Анчах та тӗрӗс мар ҫынсем хӑйсен кӑмӑлне пӗлмесӗрех тытса пыраҫҫӗ; Апла пулсан, Аллах аташтарса янӑ ҫынсене кам ҫул кӑтартма пултарӗ? Вӗсене пулӑшакан та пулман.
اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ
innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).
Чӑнах та, Эпир тӳпене, ҫӗре тата тусене хыпар сӗнтӗмӗр; анчах пурте мандата пурнӑҫласшӑн пулман, вӗсем ӑна пурнӑҫлаймӑпӑр тесе пӑшӑрханнӑ (вӑл йывӑр пулнӑ), ҫавӑнпа та мандата ҫынсем йӑтса пынӑ. Чӑнах та, ҫынсем питӗ тӗрӗс мар, питӗ ухмах,
وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ
wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).
Вӗсем каланӑ: «Аллах Турӑ ирӗклӗ пулсан, эпир вӗсене (ангелсене) пуҫҫапман пулӑттӑмӑр». Вӗсен кун пирки пӗр пӗчӗк пӗлӳ те ҫук. Вӗсем ахаль чухласа илни ҫеҫ.
وَقَالُوْا مَا هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَآ اِلَّا الدَّهْرُۚ وَمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍۚ اِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ
wa qālū mā hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā yuhlikunā illad-dahr(u), wa mā lahum biżālika min ‘ilmin in hum illā yaẓunnūn(a).
Вӗсем вара: «Ҫак тӗнчери пурнӑҫран пуҫне урӑх нимӗн те ҫук, эпир вилетпӗр те пурӑнатпӑр, вӑхӑтсӑр пуҫне пире нимӗн те пӗтермест», — теҫҫӗ. Анчах вӗсем ун ҫинчен нимӗн те пӗлмеҫҫӗ; вӗсем спекуляци ҫеҫ тӑваҫҫӗ.
فِيْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَاۗ
fīma anta min żikrāhā.
Мӗншӗн ӑна (вӑхӑта) асӑнма кирлӗ?
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ
fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).
Ҫынна Турӑ тӗрӗслесен, унтан ӑна мухтава кӑларсан, ӑна савӑнтарсан, вӑл ҫапла калать: «Мана Туррӑм мухтава кӑларчӗ».
وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ
wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).
Анчах та Турӑ ӑна тӗрӗслет пулсан, унӑн апат-ҫимӗҫне чикӗлет пулсан, вӑл: «Мана Турӑ кӳрентерчӗ», — тет.