ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ
Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).
Аннары орлыкны ябышып торучы нәрсә кылдык, аннары ул ябышып торучы нәрсәне ит кисәге иттек, һәм шул ит кисәгеннән сөякләрне сөякләргә әйләндердек, аннары сөякләрне иткә төрдек. Аннары аны башка бер мәхлук иттек. Иң яхшы Барлыкка Китерүче Аллаһка һәр кимчелектән пакь.
حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ
Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).
Шулай итеп, без аларның арасыннан мул тормышта яшәгәннәргә газап китергәндә, алар шунда ук ярдәм сорап кычкырдылар.
خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْۚ وَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ
khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum, wa ilaihil-maṣīr(u).
Ул күкләрне һәм җирне хаклык белән яратты, сезнең сурәтләрегезне төзеде, аннары сурәтләрегезне күркәм кылды, һәм кайту Аңадыр.
الَّذِيْ خَلَقَكَ فَسَوّٰىكَ فَعَدَلَكَۙ
allażī khalaqaka fa sawwāka fa ‘adalak(a).
Ул сезне халык кылды, аннары сезнең тормышыгызны камилләштерде һәм сезнең (гәүдә төзелешегезне) тигезләде.
فِيْٓ اَيِّ صُوْرَةٍ مَّا شَاۤءَ رَكَّبَكَۗ
fī ayyi ṣūratim mā syā'a rakkabak(a).
Ул нинди формада теләсә, сезнең тәнегезне шул рәвешле формалаштыра.
الَّذِيْ خَلَقَ فَسَوّٰىۖ
allażī khalaqa fasawwā.
Ул – Аллаһ халык кылды, аннары камилләштерде.
اَلَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ عَيْنَيْنِۙ
alam naj‘al lahū ‘ainain(i).
Без аңа ике күз бирмәдекме?
لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِيْٓ اَحْسَنِ تَقْوِيْمٍۖ
laqad khalaqnal-insāna fī aḥsani taqwīm(in).
Әлбәттә, Без кешеләрне иң күркәм сурәттә яраттык,