كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ ࣖ
kutiba ‘alaikumul-qitālu wa huwa kurhul lakum, wa ‘asā an takrahū syai'aw wa huwa khairul lakum, wa ‘asā an tuḥibbū syai'aw wa huwa syarrul lakum, wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).
جنگیدن برای شما واجب است هرچند برای شما خوش آیند نیست. اما ممکن است که شما چیزی را دوست نداشته باشید، اگرچه برای شما خوب است، و ممکن است چیزی را دوست داشته باشید، اگرچه برای شما خوب نیست. الله میداند، در حالیکه شما نمیدانید.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
آیا شما به مردمی که به آنها گفته میشود "دست های تان را (از جنگیدن) باز بگیرید، نماز بخوانید و زکات بدهید" توجه نمیکنید! وقتی مکلف به جنگ شدند، ناگهان برخی از آنان (منافقان) از انسان‌ها (دشمنان) می‌ترسیدند، همانگونه که از الله متعال می‌ترسیدند، حتا بیشتر از آن می‌ترسیدند. آنها گفتند: پروردگارا، چرا ما را به جنگ موظف کردی، چرا ما را برای مدتی (مکلفیت جنگیدن) را به تعویق انداختی؟ بگو: «لذت در این دنیا کم است و زندگی پس از مرگ برای کسانی که پرهیزگار هستند (به خاطر جنگیدن پاداش گرفتن) بهتر است و کوچکترین ظلمی بر شما نخواهد شد».
كَمَآ اَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْۢ بَيْتِكَ بِالْحَقِّۖ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ لَكٰرِهُوْنَ
kamā akhrajaka rabbuka mim baitika bil-ḥaqq(i), wa inna farīqam minal-mu'minīna lakārihūn(a).
همانطور که پروردگارت به تو فرمود که با حق از خانه بیرون شو با آنکه بعضی از مؤمنان آن را خوش نداشتند،
يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ
yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).
آنها با شما (محمد) در مورد حقیقت بعد از اینکه واضح شد (که آنها یقیناً برنده خواهند شد) بحث میکنند، گویا آنها به مرگ رانده میشوند، در حالیکه آنها (علت آن مرگ) را میدیدند.