مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا
mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).
Син нинди генә яхшылыкка ирешсәң дә, ул Аллаһтан, һәм сиңа нинди генә явызлык ирешсә дә, ул синең гаебеңнән. Сине (Мөхәммәд пәйгамбәр) бөтен кешеләргә илче итеп җибәрдек. Аллаһ шаһит булырга җитә.
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
Һәм мин үземне (хаталардан) азат дип игълан итмим, чөнки чынлыкта нәфес һәрвакыт явызлыкка китерә, Раббым рәхмәт кылган нәфестән башка. Чыннан да, Раббым гафу итүче һәм рәхимле.