وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).
Һәм (исеңдә тот), син: "Ий Муса! Без Аллаһны ачык күрмичә, сиңа ышанмыйбыз", - дигәнеңне хәтерлә, шул вакытта яшен сезне тотты, сез карап торган хәлегездә.
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
Китап әһеле синнән аларга күктән китап иңдерүеңне сорыйлар. Алар Мусадан моңардан да зуррак нәрсә сорадылар. Алар: "Безгә Аллаһны хаклыкта күрсәт", - диделәр. Һәм аларны золымнары аркасында яшен сукты. Аннары алар ачык могҗизаларны күргәннән соң бозауга табындылар, ләкин Без аларны гафу иттек һәм Мусага чын вәкаләт бирдек.
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
Муса үз халкыннан җитмеш кешене сайлады, Без билгеләгән вакытта (бездән тәүбә итүләрен сорасыннар өчен). Алар җир тетрәү кичергәндә, Муса әйтте: "Ий Раббым, әгәр теләсәң, бу хактан алдарак аларны да, мине дә һәлак итәр идең. Арабыздагы гакылсызларның гамәлләре аркасында безне һәлак итәрсеңме? Бу Синең тарафыңнан сынау гына. Син теләгән кешене бу сынау белән адаштырасың һәм теләгән кешене туры юлга күндерәсең. Син безнең җитәкчесебез, безне гафу ит һәм безгә рәхим ит. Син иң яхшы гафу итүчесең".