وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).
Шунан һуң һин йөҙ борҙоң. Шулай булғас, Аллаһ Тәғәләнең һиңә ҡарата рәхмәте һәм рәхмәте булмаһа, һис шикһеҙ, һин зыян күреүселәрҙән булыр инең.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).
Беҙ һинең вәғәҙәңде ҡабул итеп, һинең өҫтөңә Синай тауын күтәргән саҡта: «Беҙ һиңә биргәнде ныҡ тот һәм тыңла!» Улар: «Беҙ тыңланыҡ, әммә буйһонманыҡ», – тип яуап бирҙеләр. Һәм быҙау уларҙың күңелдәренә (һындарға табыныу һөйөүе) иманһыҙлыҡтары арҡаһында үтеп ингән. Әйт: «Әгәр һеҙ иманлы булһағыҙ, иманығыҙ һеҙгә ҡушҡан нәмә бик насар!»
وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ يُّقْتَلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتٌ ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَشْعُرُوْنَ
wa lā taqūlū limay yuqtalu fī sabīlillāhi amwāt(un), bal aḥyā'uw wa lākil lā tasy‘urūn(a).
Аллаһ юлында үлтерелгәндәрҙе (уларҙы) үлделәр, тип әйтмәгеҙ. Ысынында (улар) тере, әммә һин һиҙмәйһең.
وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا
wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).
Беҙ уны тауҙың уң яғынан (Синай) саҡырҙыҡ һәм һөйләшеү өсөн уны яҡынлаштырҙыҡ.
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى
yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.
Эй, Исраил балалары! Ысынлап та, Беҙ һеҙҙе дошмандарығыҙҙан ҡотҡарҙыҡ, тауҙың (Синай тауы) уң яғында һеҙҙең менән килешеү төҙөнөк һәм һеҙгә манн һәм сәлүә индерҙек.
وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ
wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).
(Беҙ үҫтерҙек) Синай тауынан май биргән һәм ашаусылар өсөн ләззәт булған зәйтүн ағастарын.
۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ
falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).
Шуға күрә Муса, билдәләнгән ваҡытты үтеп, ғаиләһе менән юлға сыҡҡас, тау битләүендә ут янғанын күрә. Ул ғаиләһенә: "Туҡтағыҙ (бында). Ысынлап та, мин ут күрәм. Бәлки, мин һеҙгә унан ниндәйҙер хәбәр йәки осҡон килтерә алам, һеҙ үҙегеҙҙе йылытырһығыҙ", - тигән.
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).
Һин (Мөхәммәт) Беҙ (Муса) саҡырғанда Тур (тау) янында түгел инең, ә (Беҙ һине) Раббыңдың рәхмәте итеп ебәрҙек, һинән алда иҫкәрткестәр килмәгән халыҡты (ҡөрәйштәрҙе) иҫкәртеү өсөн, улар һабаҡ алһын өсөн.