صِرَاطَ الَّذِيْنَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ ەۙ غَيْرِ الْمَغْضُوْبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّاۤلِّيْنَ ࣖ
Ṣirāṭal-lażīna an‘amta ‘alaihim, gairil-magḍūbi ‘alaihim wa laḍ-ḍāllīn(a).
(კერძოდ) მათი გზა, ვისაც შენ აკურთხე; არა (გზა) განრისხებულთა და არა (გზა) გზააბნეულთა.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
და (გაიხსენეთ) როცა უთხარით: „ჰეი, მოსე! ჩვენ არ შეგვიძლია მხოლოდ ერთი სახის საკვების ატანა, ამიტომ სთხოვე შენს უფალს, რომ მოგვცეს ის, რაც მიწაზე იზრდება: მწვანილი, კიტრი, ნიორი, ოსპი და ხახვი“. მან (მოსემ) თქვა: „ცუდს ითხოვთ სიკეთის სანაცვლოდ? წადით ქალაქში და მიიღებთ იმას, რასაც ითხოვთ“. შემდეგ ისინი შერცხვენილნი და გაჭირვებულნი აღმოჩნდნენ და კვლავ დაიმსახურეს ალლაჰის რისხვა, რადგან უარყვეს ალლაჰის ნიშნები და უსამართლოდ მოკლეს წინასწარმეტყველები. ეს იმიტომ მოხდა, რომ ისინი ურჩები და ღალატობენ.
بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ اَنْ يَّكْفُرُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بَغْيًا اَنْ يُّنَزِّلَ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۚ فَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ عَلٰى غَضَبٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ
bi'samasytarau bihī anfusahum ay yakfurū bimā anzalallāhu bagyan ay yunazzilallāhu min faḍlihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), fabā'ū bigaḍabin ‘alā gaḍab(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).
საშინელებაა, რისთვისაც გაყიდეს თავი და უარყვეს ის, რაც ალლაჰმა გამოავლინა, შურით, რომ ალლაჰი თავის წყალობას მოავლენდა ყველას, ვისაც ნებავს თავის მსახურთაგან. ამიტომაც ისინი რისხვაზე რისხვას განიცდიან, ხოლო ურწმუნოებს დამამცირებელი სასჯელი ელით.
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
ისინი ყველგან დამცირებით არიან სავსენი, თუ არ არიან მიჯაჭვულნი ალაჰის რელიგიასა და ადამიანებთან დადებულ აღთქმაზე. მათ ალაჰის რისხვა დაემართათ და ყოველთვის უბედურებით იყვნენ სავსენი. ეს იმიტომ, რომ ისინი უარყოფენ ალაჰის აიათებს და კლავენ წინასწარმეტყველებს ყოველგვარი სამართლიანობის გარეშე. ეს იმიტომ, რომ ისინი ურჩები არიან და საზღვრებს არღვევენ.
قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ
qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).
უთხარი (მუჰამედ): „გინდა გითხრათ იმ ადამიანების შესახებ, რომელთა სასჯელი ალაჰის წინაშე (ბოროტებზე) უარესია? კერძოდ, იმ ადამიანების შესახებ, რომლებიც დაწყევლილები და ალაჰზე განრისხებულები არიან, მათ შორის არიან ისეთებიც, ვინც მაიმუნებად და ღორებად იქცნენ და ისინიც, ვინც თაღუტს სცემენ თაყვანს“. ისინი უარეს მდგომარეობაში არიან და უფრო მეტად გადაუხვევენ სწორ გზას.
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ
innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).
ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ხბოს (თავის თაყვანისცემისთვის) აკეთებენ (ქანდაკებას), ერთ დღეს მიიღებენ რისხვას თავიანთი უფლისგან და დამცირებას ამქვეყნიურ ცხოვრებაში. ასე ვაჯილდოებთ ჩვენ მათ, ვინც ტყუილს ამბობს.
فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ
fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.
შემდეგ მუსა გაბრაზებული და დამწუხრებული დაბრუნდა თავის ხალხთან. მან (მოსემ) უთხრა: „ჰეი, ჩემო ხალხო! განა თქვენმა უფალმა არ დაგპირდათ კეთილი აღთქმა? განა აღთქმის ვადა ძალიან გრძელია თქვენთვის, თუ გსურთ, რომ ღვთის რისხვა დაგატყდეთ თავს? რატომ არღვევთ ჩემთან დადებულ აღთქმას?“
۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْۗ مَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلَا مِنْهُمْۙ وَيَحْلِفُوْنَ عَلَى الْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
alam tara ilal-lażīna tawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim, mā hum minkum wa lā minhum, wa yaḥlifūna ‘alal-każibi wa hum ya‘lamūn(a).
ნუთუ ვერ შენიშნე ისინი (თვალთმაქცები), რომლებიც მეგობრებად ირჩევენ ხალხს, რომელიც ალლაჰმა განარისხა? ეს ხალხი არც შენი (ხალხიდან) არიან და არც მათი (ხალხიდან) და ცრუდ იფიცებიან, რაკი ეს იციან.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَىِٕسُوْا مِنَ الْاٰخِرَةِ كَمَا يَىِٕسَ الْكُفَّارُ مِنْ اَصْحٰبِ الْقُبُوْرِ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tatawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim qad ya'isū minal-ākhirati kamā ya'isal-kuffāru min aṣḥābil-qubūr(i).
ოჰ, მორწმუნეებო, ნუ გახდით თქვენს დამხმარეებად მათ, ვისზეც განრისხდა ალლაჰი, რადგან ისინი სასოწარკვეთილნი არიან სიკვდილის შემდეგ, ისევე როგორც სასოწარკვეთილნი არიან ურწმუნოები, რომლებიც საფლავში არიან.