36
Q.S Али Имран (3:36)
فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ
falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).
Шуға күрә ул баланы тапҡанда: «Эй, Раббым, мин бер ҡыҙ бала таптым!» Хатта Аллаһы Тәғәлә уның нимә тыуҙырғанын яҡшыраҡ белһә лә, ирҙәр ҡатын-ҡыҙ менән бер үк булмаһа ла. «Мин уға Мәрйәм исемен бирҙем һәм Һинән уны һәм уның балаларын һәм ейәндәрен ҡәһәрле шайтандың ҡыҫылыуынан һаҡлауыңды һорайым».