اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(Иҫеңдә тотоғоҙ), Аллаһ Тәғәлә: «Эй, Ғайса! Мин һине алдым һәм Үҙемә күтәрҙем, һине кафырҙарҙан таҙарттым, һиңә эйәргәндәрҙе Ҡиәмәт көнөнә тиклем кафырҙарҙан өҫтөн ҡуйҙым.

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

Бына шулай һин! Белгәнегеҙ тураһында бәхәсләшәһегеҙ, ә белмәгәнегеҙҙе ниңә бәхәсләшәһегеҙ? Алла белә, ә һеҙ белмәйһегеҙ.

وَمِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰٓى اَخَذْنَا مِيْثَاقَهُمْ فَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۖ فَاَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۗ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّٰهُ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa minal-lażīna qālū innā naṣārā akhażnā mīṡāqahum fa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), fa agrainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), wa saufa yunabbi'uhumullāhu bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

«Беҙ — христиандар», тиеүселәрҙән Беҙ уларҙың килешеүен алдыҡ, ләкин улар (аңлы рәүештә) үҙҙәренә иҫкәртелгән хәбәрҙәрҙең ҡайһы берҙәрен оноттолар, шуға күрә Беҙ улар араһында ҡиәмәт көнөнә тиклем дошманлыҡ һәм нәфрәт тыуҙырҙыҡ. Аллаһ тиҙҙән уларға элек ҡылған эштәрен хәбәр итер.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Етәкселәрегеҙҙе үҙегеҙҙән алда китап бирелгәндәр һәм кафырҙар (мөшриктәр) араһында динегеҙҙе мыҫҡыллау һәм уйын объекты иткән кешеләр итмәгеҙ. Әгәр мөьмин булһағыҙ, Аллаһтан ҡурҡығыҙ.

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

Әгәр ҙә һин (уларҙы) намаҙға саҡырһаң, улар уны мыҫҡыл итеү һәм уйын әйберенә әйләндерә. Был улар аңламаған кешеләр булғанға.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, китап әһелдәре, Раббығыҙ һеҙгә индергән Тәүрат, Инжил һәм Ҡөрьән тәғлимәттәрен һаҡламайынса, һеҙ динле тип иҫәпләнмәйһегеҙ». Һәм Раббың һиңә иңдергән нәмә, һис шикһеҙ, уларҙың күбеһен тағы ла тыңлауһыҙ һәм тыңлауһыҙ итәсәк, шуға күрә кәферҙәрҙән өмөтһөҙлөккә бирелмә.

۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔

latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).

Һеҙ, һис шикһеҙ, мөьминдәргә иң дошманлыҡ күрһәткән кешеләрҙе, атап әйткәндә, йәһүдтәрҙе һәм мөшриктәрҙе осратырһығыҙ. Һеҙ, һис шикһеҙ, иман килтергәндәр менән иң яҡын дуҫлыҡта булғандарҙы табасаҡһығыҙ: «Ысынлап та, беҙ христиандар», — тип әйткәндәр. Был улар араһында руханиҙар һәм монахтар булғанға, (шулай уҡ) улар маҡтанмағанға.

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

Һиңә Китапты (Ҡөрьәнде) ентекләп индергән Аллаһ булғанда, мин Аллаһтан башҡа хөкөмдө эҙләйемме? Китап биргән кешеләр уның Раббыңдан хәҡиҡәт менән индерелгәнен яҡшы белә. Шуға шикләнеүселәрҙән булмағыҙ.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ысынлап та, тәҡүә кешеләрҙең һәм уларҙың монахтарының күбеһе ысынында кешеләрҙең малын ялған юл менән ҡуллана һәм (улар) кешеләрҙе Аллаһ юлынан ҡамасаулай. Алтын һәм көмөш йыйып, уны Аллаһ юлында сарыф итмәгәндәр, уларға хәйерле яза бирерҙәр, тип хәбәр итегеҙ.

ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).

Һуңынан Беҙ пәйғәмбәрҙәребеҙҙе улар эҙҙәренән барырға ебәрҙек һәм Мәрйәм улы Ғайсаға эйәрҙек; Беҙ уға Һөйөнөслө Хәбәр бирҙек һәм уға эйәргәндәрҙең күңелендә әҙәплелек һәм шәфҡәт тыуҙырҙыҡ. Беҙ уларҙы Аллаһтың ризалығын эҙләүҙе мәжбүр итмәһәк тә (Беҙҙең талап итеүебеҙ бары тик) рәхбәниә тоттолар, әммә улар уны тейешле кимәлдә тотманылар. Шулай итеп, уларҙың араһынан иман килтергән кешеләргә әжерен бирҙек, һәм уларҙың күбеһе боҙоҡ булды.

وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ۗ

wa mā tafarraqal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinah(tu).

Китап әһелдәре үҙҙәренә асыҡ дәлилдәр килеп етмәйенсә бүленмәне.