۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
Шуға күрә Ғайса уларҙың (Исраил балаларының) буйһонмауын тойғас: «Аллаһтың динен урынлаштырыу өсөн кем ярҙамсы булыр?» Һәүәриййүндәр (тоғро дуҫтар) яуап бирә: «Беҙ — Аллаһтың (дини) ярҙамсылары, Аллаһҡа иман килтерәбеҙ, мосолман булыуыбыҙға шаһитлыҡ итәбеҙ».
رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
Йә Раббыбыҙ, беҙ Һинең иңдергән нәмәләреңә иман килтерҙек һәм Пәйғәмбәргә эйәрҙек, шуға күрә беҙҙе шаһитлыҡ итеүсе кешеләр төркөмөнә индер».
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ
yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
Эй, китап әһелдәре! Динегеҙҙә сиктән сыҡмағыҙ, Аллаһ тураһында хаҡ һүҙҙәрҙән башҡа бер нәмә лә әйтмәгеҙ. Ысынлап та, Мәрйәм улы Ғайса Мәсих Аллаһтың илсеһе һәм (Уның Мәрйәмгә еткергән һүҙҙәре менән яратылған) һәм Унан килгән рух ине. Шулай булғас, Аллаһҡа һәм Уның пәйғәмбәрҙәренә иман килтерегеҙ һәм: «(Аллаһ) өс», - тип әйтмәгеҙ, (шулай әйтеүҙән туҡтағыҙ). (Шул) һеҙҙең өсөн хәйерлерәк. Ысынлап та, Аллаһ – Ҡөҙрәтле Алла, Ул бала табыуҙан бәхетле. Күктәрҙә һәм Ерҙә нимә бар, барыһы ла Уныҡы. Яҡлаусы булараҡ Аллаһ етә.
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Ысынлап та, «Аллаһ – Мәрйәм улы Мәсих», - тип әйтеүселәр кәфер булды! (Мөхәммәткә): «Әгәр Ул Мәрйәм улы Мәсихте, уның әсәһен һәм ерҙәге бөтә (кешеләрҙе) юҡ итергә теләһә, Аллаһтың ихтыярына кем ҡамасаулай ала?» Күктәрҙең, Ерҙең һәм улар араһындағы нәмәләрҙең батшалығы Аллаһтыҡы. Ул нимә теләй, шуны барлыҡҡа килтерә. Аллаһ һәр нәмәгә ҡөҙрәтле.
فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).
Тимәк, улар араһындағы төркөмдәр (йәһүдтәр һәм христиандар) айырылып торған. Шулай булғас, бөйөк көндөң шаһиты булып, иман килтермәгәндәргә ҡайғы!