وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِيْنَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِى السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ
wa laqad ‘alimtumul-lażīna‘tadau minkum fis-sabti faqulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).
आणि तुम्ही त्यांना जाणता ज्यांनी शनिवारच्या (सब्त) बाबत सीमा ओलांडली, तर आम्ही त्यांना म्हटले, 'नापसंत बंदर व्हा.'
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).
आणि (याद करा) जेव्हा मूसाने आपल्या लोकांना सांगितले, 'अल्लाह तुम्हाला एक गाय मारण्याचे आदेश देतो.' ते म्हणाले, 'काय तू आमची थट्टा करतोस?' तो म्हणाला, 'मी अल्लाहकडून पनाह मागतो की मी अज्ञानींपैकी व्हावे.'
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).
ते म्हणाले, 'आमच्यासाठी तुझ्या रब्बला सांग की ती कशी आहे.' तो म्हणाला, 'तो म्हणतो की ती गाय आहे जी ना जुनी आहे ना तरुण, मधल्या वयाची आहे. तर जे आदेश दिले गेले ते करा.'
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).
ते म्हणाले, 'आमच्यासाठी तुझ्या रब्बला सांग की तिचा रंग काय आहे.' तो म्हणाला, 'तो म्हणतो की ती पिवळी गाय आहे जिचा रंग चमकदार आहे, पाहणाऱ्यांना आनंद देतो.'
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).
ते म्हणाले, 'आमच्यासाठी तुझ्या रब्बला सांग की ती कशी आहे, आम्हाला सर्व गाय एकसारख्या वाटतात, आणि जर अल्लाह इच्छित असेल तर आम्ही मार्गदर्शन प्राप्त करू.'
قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ
qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).
तो म्हणाला, 'तो म्हणतो की ती गाय आहे जी शेतीत काम करत नाही आणि शेत ओलांडत नाही, निरोगी आहे, त्यात काही डाग नाही.' ते म्हणाले, 'आता तू सत्य सांगितले.' तर त्यांनी तिला मारले आणि ते जवळजवळ करत नव्हते.
وَاِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادّٰرَءْتُمْ فِيْهَا ۗ وَاللّٰهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ ۚ
wa iż qultum nafsan faddāra'tum fīhā, wallāhu mukhrijum mā kuntum taktumūn(a).
आणि (याद करा) जेव्हा तुम्ही एका माणसाची हत्या केली आणि त्याबाबत एकमेकांवर आरोप लावले, आणि अल्लाह जे लपवले ते उघड करणार होता.
فَقُلْنَا اضْرِبُوْهُ بِبَعْضِهَاۗ كَذٰلِكَ يُحْيِ اللّٰهُ الْمَوْتٰى وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
faqulnaḍribūhu biba‘ḍihā, każālika yuḥyillāhul-mautā wa yurīkum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
मग आम्ही म्हणालो, 'त्या मृत व्यक्तीला गायीच्या काही भागाने मारून पाहा.' अशाप्रकारे अल्लाह मृतांना जिवंत करतो आणि तुम्हाला त्याच्या आयती दाखवतो जेणेकरून तुम्ही समजाल.
وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا
wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).
आणि आम्ही त्यांच्यावर तुर्सिन पर्वत (करारासाठी) उभा केला (जे आम्ही त्यांच्याकडून घेतले होते). आणि आम्ही त्यांना आज्ञा केली: 'साष्टांग नमस्कार करीत प्रवेश करा,' आणि आम्ही त्यांना आज्ञा केली: 'शब्बाथविषयीच्या नियमांचे उल्लंघन करू नका,' आणि आम्ही त्यांच्याकडून एक ठाम करार घेतला.
وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).
'आणि इस्रायलच्या लोकांना त्या समुद्रकिनाऱ्यावरील गावाबद्दल विचारा, जेव्हा त्यांनी सब्बाथच्या बाबतीत उल्लंघन केले, तेव्हा त्यांच्याकडे मासे समुद्राच्या पृष्ठभागावर उघडे आणि बंद होऊन येत होते, जरी ते इतर दिवसांनी त्यांच्याकडे येत नसत. अशाप्रकारे आम्ही त्यांच्या उल्लंघनासाठी त्यांना परीक्षित केले.'
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ
falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).
'मग, जेव्हा ते सर्व निषिद्ध गोष्टींबद्दल गर्विष्ठ झाले, तेव्हा आम्ही त्यांना म्हटले, 'तुम्ही तिरस्कारार्ह माकडे व्हा.''