يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Аллоҳ бо ин китоб касонеро, ки аз иродаи Ӯ пайравӣ мекунанд, ба роҳи наҷот ҳидоят мекунад ва (бо ин китоб низ) Аллоҳ он шахсро бо иҷозати Худ аз торикии комил ба рӯшноӣ берун меорад ва ба ӯ роҳи ростро нишон медиҳад.
اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Пас, оё касоне, ки биноҳо (масҷидҳо)-ро аз рӯи ибодати Худо ва (Худо) месозанд, беҳтаранд ё касоне, ки биноҳои худро дар канори ҷӯйе месозанд, ки фурӯ мерезад ва (бино) бо онҳо фурӯ меравад ва ба ҷаҳаннам меафтад? Худо мардуми ситамкорро ҳидоят намекунад.
اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ
anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).
Аллоҳ аз осмон об (борон) фиристод, пас он (об) дар води мувофиқи андозаи худ ҷорӣ мешавад, сипас ҷараён кафки шинокунандаро ба вуҷуд меорад. Ва аз он чизе, ки (металл) дар оташ барои сохтани ҷавоҳирот ё асбобҳо об мекунанд, кафке ба монанди он (кафки ҷорӣ) низ вуҷуд дорад. Аллоҳ дар бораи он ки чӣ рост аст ва чӣ ботил аст, чунин мисол меорад. Аммо кафк, он ҳеҷ чиз нест мешавад; аммо он чизе, ки барои инсон муфид аст, дар замин боқӣ мемонад. Аллоҳ чунин мисол меорад.
هُوَ الَّذِيْ يُنَزِّلُ عَلٰى عَبْدِهٖٓ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ بِكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
huwal-lażī yunazzilu ‘alā ‘abdihī āyātim bayyinātil liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa innallāha bikum lara'ūfur raḥīm(un).
Ӯст, ки оёти равшан (Қуръон)-ро бар бандаи Худ (Муҳаммад) нозил кард, то шуморо аз торикӣ ба сӯи нур берун оварад ва ба дурустӣ, ки Худо бар шумо меҳрубон ва меҳрубон аст.
رَّسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ مُبَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ قَدْ اَحْسَنَ اللّٰهُ لَهٗ رِزْقًا
rasūlay yatlū ‘alaikum āyātillāhi mubayyinātil liyukhrijal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), qad aḥsanallāhu lahū rizqā(n).
(Бо фиристодани) паёмбаре, ки оятҳои Худоро барои шумо мехонад ва шарҳ медиҳад (шароити гуногун), то касонеро, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, аз торикӣ ба рӯшноӣ берун оварад. Ва ҳар кас ба Худо имон оварад ва корҳои шоиста кунад, ӯро ба боғҳое, ки аз зери онҳо наҳрҳо ҷорӣ мешаванд, дохил мекунад, ки онҳо дар он ҷо ҷовидон хоҳанд монд. Ба дурустӣ, Худо ба ӯ рӯзии хубе додааст.