مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).
تمثیل ثروتی را که در این زندگی دنیوی سرمایه‌گذاری می‌کنند، مانند بادی است که دارای هوای بسیار سردی است که به گیاهان (متعلق به) مردمی می‌خورد که بر خود ظلم کرده‌اند، سپس باد آنها را از بین می‌برد. خداوند به آنان ظلم نمی‌کند، بلکه به کسانی که به خودشان ظلم می‌کنند.
مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ
maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).
تمثیل افرادی که به پروردگارشان کافر می‌شوند، اعمالشان مانند خاکستری است که در یک روز باد شدید توسط باد تند برمی‌گردد. آنها هیچ قدرت (منفعت) از چیزی که برای آن کار کرده اند (در جهان) ندارند. این یک اشتباه دور رس است.
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍۢ بِقِيْعَةٍ يَّحْسَبُهُ الظَّمْاٰنُ مَاۤءًۗ حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَهٗ لَمْ يَجِدْهُ شَيْـًٔا وَّوَجَدَ اللّٰهَ عِنْدَهٗ فَوَفّٰىهُ حِسَابَهٗ ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ ۙ
wal-lażīna kafarū a‘māluhum kasarābim biqī‘atiy yaḥsabuhuẓ-ẓam'ānu mā'ā(n), ḥattā iżā jā'ahū lam yajidhu syai'aw wa wajadallāha ‘indahū fa waffāhu ḥisābah(ū), wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).
و کسانی که کافر می‌شوند، اعمالشان مانند سرابی در زمین هموار است که تشنه‌ها آن را آب می‌پندارند، اما وقتی به آن نزدیک می‌شوند هیچ چیزی وجود ندارد. و فرمان الله را برایش یافت. سپس خداوند محاسبات کامل (اعمال) را به او داد و خداوند در محاسبه آنها بسیار سریع بود.
اَوْ كَظُلُمٰتٍ فِيْ بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَّغْشٰىهُ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ سَحَابٌۗ ظُلُمٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍۗ اِذَآ اَخْرَجَ يَدَهٗ لَمْ يَكَدْ يَرٰىهَاۗ وَمَنْ لَّمْ يَجْعَلِ اللّٰهُ لَهٗ نُوْرًا فَمَا لَهٗ مِنْ نُّوْرٍ ࣖ
au kaẓulumātin fī baḥril lujjiyyiy yagsyāhu maujum min fauqihī maujum min fauqihī saḥāb(un), ẓulumātum ba‘ḍuhā fauqa ba‘ḍ(in), iżā akhraja yadahū lam yakad yarāhā, wa mal lam yaj‘alillāhu lahū nūran famā lahū min nūr(in).
یا (حالت کفار) مانند تاریکی کامل در دریای عمیق است که موج پس از موج آن را پوشانده است که بالای آن (دوباره) ابرهای تیره وجود دارد. این تاریکی شدید در لایه ها است. زمانیکه او دست خود را بیرون میاورد او به سختی میتواند آنرا ببیند. به کسی که از طرف الله نور (هدایت) نصیبش نشود، پس کوچکترین نور هم ندارد.