اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ
illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).
ach amháin (Sátan) a ghoidfidh (scéal) is féidir a chloisteáil (ó aingil) agus ansin a ruaigtear le pléasc tine gheal.
لَا يَسَّمَّعُوْنَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُوْنَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۖ
lā yassammā‘ūna ilal-mala'il-a‘lā wa yuqżafūna min kulli jānib(in).
Ní féidir leo (na diabhail) na haingil a chloisteáil agus caitear clocha orthu ó gach treo,
اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
illā man khaṭifal-khaṭfata fa'atba‘ahū syihābun ṡāqib(un).
ach amháin (an diabhal) a ghoidfidh (an comhrá); ansin déanann réalta dhóite ruaig air.
فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ
fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).
Ansin chruthaigh Sé seacht bhflaitheas i dhá thréimhse agus nocht Sé a gcúrsaí faoi seach i ngach neamh. Ansin mhaisigh Muid an spéir a bhí gar (don talamh) le réaltaí, agus (chruthaíomar í) le cothabháil. Sin é foraithne (Allah) an Uilechumhachtaigh, an Uile-Eolach.
وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَ وَجَعَلْنٰهَا رُجُوْمًا لِّلشَّيٰطِيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيْرِ
wa laqad zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ja‘alnāhā rujūmal lisy-syayāṭīni wa a‘tadnā lahum ‘ażābas-sa‘īr(i).
Agus go deimhin, mhaisíomar na flaithis in aice láimhe le réaltaí agus rinneamar iad (na réaltaí) mar uirlisí caithimh do na diabhail, agus d'ullmhaíomar dóibh pionós ifrinn dhóite.
وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ
wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).
Agus go deimhin rinneamar (jinn) iarracht (rúin na) spéire a thuiscint, agus mar sin fuaireamar í lán de ghardaí láidre agus de shaigheada tine,
وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ
wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).
agus go deimhin bhíodh muid (jinn) in ann roinnt áiteanna sa spéir a áitiú le héisteacht (ar an nuacht). Ach anois, aon duine (a dhéanann iarracht) éisteacht (mar sin) gheobhaidh sé saigheada tine i bhfolach (le dó).
وَالسَّمَاۤءِ وَالطَّارِقِۙ
was-samā'i waṭ-ṭāriq(i).
De réir na spéire agus a thagann san oíche.
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الطَّارِقُۙ
wa mā adrāka maṭ-ṭāriq(u).
Agus an bhfuil a fhios agat cad a tharla an oíche sin?