فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ
falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).
Quande a neutte a l’ea vegnua scua, lê (Ibrahim) o l’à visto unna stella (dapeu) e o l’à dito: «Questo o l’é o mæ Segnô». Coscì, quande a stella a s’é tramontâ, o l’à dito: «No me piaxe quello ch’o se tramonta».
وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
E o l’é Lê ch’o l’à fæto e stelle pe ti, pe fâle vegnî a tò guidda into sciugo in sciâ tæra e in sciô mâ. Noi gh’emmo spiegou i segni (do Nòstro poei) à quelli che san.
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاۤءً وَّالْقَمَرَ نُوْرًا وَّقَدَّرَهٗ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ مَا خَلَقَ اللّٰهُ ذٰلِكَ اِلَّا بِالْحَقِّۗ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
huwal-lażī ja‘alasy-syamsa ḍiyā'aw wal-qamara nūraw wa qaddarahū manāzila lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), mā khalaqallāhu zālika illā bil-ḥaqq(i), yufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
O l’é Lê ch’o l’à fæto o sô unna luxe sciortindo e a luña unna luxe, e o l’à determinou e seu òrbite, pe poei conosce o numero d’anni e o carcolo (do tempo). Allah o no l’à creou sto fæto feua che co-a veitæ, con spiegâ i segni (da seu grandessa) à un pòpolo ch’o conosce.
اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ
allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).
Allah o l’à levou o çê sensa pilastri (comme) vedde, dapeu o s’é misso in sciô Tröno. O l'à sottomisso o sô e a luña; ciaschedun o çircola segondo un tempo predeterminou. O l’organizza i affari de (seu creatue), e o spiega i segni (da seu grandessa), coscì che ti pòsse ëse seguo d’incontrâ o teu Segnô.
وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ
wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).
E O l’à sottomisso o sô e a luña à ti che çircolan delongo (inte seu òrbite); e o l’à sottomisso a neutte e o giorno à ti.
وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ
wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).
E de fæto, Emmo creou di ammasci de stelle into çê e ê emmo fæti pâ belle à quelli che ghe guardan
وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۗوَالنُّجُوْمُ مُسَخَّرٰتٌۢ بِاَمْرِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَۙ
wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a), wasy-syamsa wal-qamar(a), wan-nujūmu musakhkharātum bi'amrih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
O l’à sottomisso a neutte e o giorno, o sô e a luña à ti, e e stelle son controllæ da-o seu comando. De fæto, inte questo gh’é di segni pe un pòpolo ch’o capisce,
وَعَلٰمٰتٍۗ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُوْنَ
wa ‘alāmāt(in), wa bin-najmi hum yahtadūn(a).
e (O l’à fæto) di segni (indicatoî a-a stradda). E da-e stelle son guiddæ.
تَبٰرَكَ الَّذِيْ جَعَلَ فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّجَعَلَ فِيْهَا سِرٰجًا وَّقَمَرًا مُّنِيْرًا
tabārakal-lażī ja‘ala fis-samā'i burūjaw wa ja‘ala fīhā sirājaw wa qamaram munīrā(n).
Gloria à Allah ch’o l’à fæto e stelle into çê e o l’à fæto ascì brillâ o sô e a luña.
اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ
innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).
De fæto, Emmo aggibbou o çê (ciù vexin) do mondo con unn’aggibbo de stelle.
فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ
fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).
Dapeu o l’à creou sette çê inte doî periodi e inte ògni çê o l’à revelou i seu respettivi affari. Allora o çê ch'o l'ea vexin (a-a tæra), l'emmo aggibbou co-e stelle, e (l'emmo creou) pe mantegnîlo. Tale o l’é o decretto de (Allah) l’Onnipotente, o Onnisciente.
اَفَلَمْ يَنْظُرُوْٓا اِلَى السَّمَاۤءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنٰهَا وَزَيَّنّٰهَا وَمَا لَهَا مِنْ فُرُوْجٍ
afalam yanẓurū ilas-samā'i fauqahum kaifa banaināhā wa zayyanāhā wa mā lahā min furūj(in).
Coscì no guardan o çê de d’ato, comme l’emmo tiou sciù e aggibbou e o no l’à a picciña crepa?
۞ فَلَآ اُقْسِمُ بِمَوٰقِعِ النُّجُوْمِ
falā uqsimu bimawāqi‘in-nujūm(i).
Dapeu giuro pe-o pòsto donde e stelle çircolan.
وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَ وَجَعَلْنٰهَا رُجُوْمًا لِّلشَّيٰطِيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيْرِ
wa laqad zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ja‘alnāhā rujūmal lisy-syayāṭīni wa a‘tadnā lahum ‘ażābas-sa‘īr(i).
E de fæto, l’emmo aggibbou o çê vexin con de stelle e l’emmo fæto (e stelle) comme di attressi de buttâ pe-i diavoli, e gh’emmo inandiou o castiggo de un inferno ch’o bruxa.
وَّجَعَلَ الْقَمَرَ فِيْهِنَّ نُوْرًا وَّجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا
wa ja‘alal-qamara fīhinna nūraw wa ja‘alasy-syamsa sirājā(n).
E inte quelle O l’à fæto a luña unna luxe e o sô unna lampa?
وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ
wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).
e Noi gh’emmo fæto unna lampada lumminosa (o sô), .
وَالسَّمَاۤءِ وَالطَّارِقِۙ
was-samā'i waṭ-ṭāriq(i).
Pe-o çê e Pe Quello ch'o vëgne de neutte.
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الطَّارِقُۙ
wa mā adrāka maṭ-ṭāriq(u).
E saiæ quæ o l’é quello ch’o vëgne de neutte?