فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ
falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).
Cuant che la gnot e jere deventade scure, lui (Ibrahim) al viodè une stele (alore) al disè: “Chest al è il me Signôr.” Duncje cuant che la stele e je montade al disè: “No mi plâs chel che al monte.”
وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
E al è Lui che al à fat lis stelis par te, par che tu puedis fâlis deventâ la tô vuide tal scure su la tiere e tal mâr. O vin spiegât i segns (dal Nestri podê) a chei che a san.
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاۤءً وَّالْقَمَرَ نُوْرًا وَّقَدَّرَهٗ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ مَا خَلَقَ اللّٰهُ ذٰلِكَ اِلَّا بِالْحَقِّۗ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
huwal-lażī ja‘alasy-syamsa ḍiyā'aw wal-qamara nūraw wa qaddarahū manāzila lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), mā khalaqallāhu zālika illā bil-ḥaqq(i), yufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
Al è Lui che al fâs lusî il soreli e la lune, e Lui che al definìs i puescj des sôs orbitis, par che tu puedis cognossi il numar dai agns, e il calcul (dal timp). Diu nol à creât in chel mût ma in veretât. Al splee i segns (de Sue grandece) a chei che a lu san.
اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ
allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).
Allah Che al à alçât il cîl cence nissun pilastri (as) che tu viodis, daspò Al si è riposât parsore di ‘Arsy. Al sometè il soreli e la lune; ognidun in circolazion intun timp predeterminât. Al regole i afârs (la sô creazion), e al splee i segns (la sô grandece), par che tu puedis jessi sigûr dal incuintri cul to Signôr.
وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ
wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).
E Al à sometût il soreli e la lune par te che tu circolis in mût continui (te sô orbite); e si è inclinât dì e gnot par te.
وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ
wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).
E invezit, O vin creât i trops di stelis intal cîl e o lu vin fat someâ biel ai spetatôrs
وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۗوَالنُّجُوْمُ مُسَخَّرٰتٌۢ بِاَمْرِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَۙ
wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a), wasy-syamsa wal-qamar(a), wan-nujūmu musakhkharātum bi'amrih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
Al met par te la gnot e il dì, il soreli e la lune, e lis stelis a son controladis dal So comand. In fat, in chest a son invezit segns (la grandece di Allah) par un popul che al capis,
وَعَلٰمٰتٍۗ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُوْنَ
wa ‘alāmāt(in), wa bin-najmi hum yahtadūn(a).
e (Al cree) segns (par mostrâ la strade). E cun lis stelis stelis a àn cjapât une indizion.
تَبٰرَكَ الَّذِيْ جَعَلَ فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّجَعَلَ فِيْهَا سِرٰجًا وَّقَمَرًا مُّنِيْرًا
tabārakal-lażī ja‘ala fis-samā'i burūjaw wa ja‘ala fīhā sirājaw wa qamaram munīrā(n).
Sant al è Allah che al à creât tai cîi lis costelazions e al à ancje creât in lôr il soreli e la lune che a lusin.
اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ
innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).
In fat, O vin decorât il cîl (plui dongje) dal mont cuntune decorazion di stelis.
فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ
fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).
Po dopo Al à creât siet cîi in doi periodis e in ogni cîl al à palesât i lôr corispetîfs afârs. Po dopo il cîl che al jere dongje (de tiere), O lu decorìn cun stelis, e (O lu creìn) par mantignîlu. Chest al è il decret di (Allah) l’Onnipotent, il Onnicognossent.
اَفَلَمْ يَنْظُرُوْٓا اِلَى السَّمَاۤءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنٰهَا وَزَيَّنّٰهَا وَمَا لَهَا مِنْ فُرُوْجٍ
afalam yanẓurū ilas-samā'i fauqahum kaifa banaināhā wa zayyanāhā wa mā lahā min furūj(in).
Duncje no cjalin il cîl parsore di lôr, come che O lu vin costruît e decorât e nol à la plui piçule crevadure?
۞ فَلَآ اُقْسِمُ بِمَوٰقِعِ النُّجُوْمِ
falā uqsimu bimawāqi‘in-nujūm(i).
Po dopo o jure pal puest dulà che lis stelis a circolin.
وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَ وَجَعَلْنٰهَا رُجُوْمًا لِّلشَّيٰطِيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيْرِ
wa laqad zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ja‘alnāhā rujūmal lisy-syayāṭīni wa a‘tadnā lahum ‘ażābas-sa‘īr(i).
E pardabon, O vin decorât i cîi dongje cun lis stelis e O vin fat lôr (lis stelis) come imprescj di butâ pai diavui, e O vin preparât par lôr il cjastì di un infier ardent.
وَّجَعَلَ الْقَمَرَ فِيْهِنَّ نُوْرًا وَّجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا
wa ja‘alal-qamara fīhinna nūraw wa ja‘alasy-syamsa sirājā(n).
E in lôr Al à fat la lune une lûs e al à fat dal soreli une lampadine?
وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ
wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).
e O vin fat une lampadine luminose (il soreli),
وَالسَّمَاۤءِ وَالطَّارِقِۙ
was-samā'i waṭ-ṭāriq(i).
Par il cîl e par Chel che al ven di gnot.
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الطَّارِقُۙ
wa mā adrāka maṭ-ṭāriq(u).
E tu cognossis ce che al è Chel che al ven di gnot?