اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
Зэмзэ но, дунне улон сярысь притча ӵапак со ву (зор) кадь, кудзэ Ми инмысь лэзиськом, собере музъем вылысь будосъёс трос будо (со вулы луыса), куд-огзэ адямиос но пудо-животъёс сиё. Куке музъем быдэсак чеберъямын но чеберъямын луоз, нош отын улӥсьёс малпалозы, соос сое одно ик басьтозы шуыса, Милям наказаниемы со доры уйин яке нуназе вуоз, нош Ми сое серпэн ӵыжатэм кидыс кадь каромы, толон ӧз ӝужа кадь. Озьы Ми валэктӥськомы (Асьмелэн кужыммылэсь) тодметъёссэ малпаськись калыклы.
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
Нош соослы (адямиослы) та дуннеысь улон сярысь притча лэсьты, ву (зор) кадь, кудзэ Ми инмысь лэзиськомы, со музъем вылысь будосъёсты удобрение мед сётоз шуыса, собере (будосъёс) тӧл сьӧры лобӟыса, кынмо. Нош Аллах ваньмызлэсь кужмо.
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
Тодӥськод-а, зэмзэ ке, та дуннеын улон — со шудонъёс но серемес вераськонъёс, тӥ пӧлын чеберъяськон но ог-огдылы данъяськон но узырлык но выжы понна вожвылъяськон, зор кадь, кудӥныз будосъёс мертто, кудъёсыз фермеръёсты паймыто, собере (будосъёс) кынмо но тӥ соослэсь ӵуж буёлзэс адӟиськоды, собере соос быдтэмын луо. Нош мукет улонын (бӧрысь) луоз секыт наказание но прощение Аллахлэсь но Солэн мылкыдызлэсь. Нош дунне улон — со алдаськон шумпотон гинэ.