اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).
Тіянлы позьӧ ӧтлаын войнас гӧтырыдкӧд пост кутны. Найӧ тэныд паськӧм, а тэ налы паськӧм. Аллах тӧдӧ, мый ті онӧ вермӧй кутчысьны асьнытӧ, но Сійӧ примитӧ тіянлысь каитчӧмнытӧ да прӧститӧ тіянӧс. Сідзкӧ, ӧні пырӧдчӧй накӧд да корсьӧй, мый тіянлы тшӧктіс Аллах. Сёй да ю, кытчӧдз тэныд оз тыдав (торъялӧмыс) еджыд нитш да сьӧд нитш костын, сідзкӧ, асыв. Сэсся помавны постсӧ (локтӧ) рытӧдз. Но энӧ мешайтчӧй налы, кор ті нуӧданныд икаф мечетьын. Тайӧ Аллахлӧн тшӧктӧм, сідзкӧ, эн матыстчы сы дорӧ. Тадзи Аллах гӧгӧрвоӧдӧ Ассьыс стихъяссӧ йӧзлы, медым найӧ шедӧдіс енбилун.
وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوْٓا اِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَّوَدَّةً وَّرَحْمَةً ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
wa min āyātihī an khalaqa lakum min anfusikum azwājal litaskunū ilaihā wa ja‘ala bainakum mawaddataw wa raḥmah(tan), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
А Сылӧн пасъяс лыдын (Сылысь ыджыдлунсӧ) сійӧ, мый Сійӧ лӧсьӧдіс тіянлы ас рӧдысь ёртъясӧс, медым ті склоняйтчанныд да асьнытӧ лӧньӧдінныд накӧд, а Сійӧ лӧсьӧдіс тіян костын радейтӧм да муслун чувствояс. Збыльысь, сыын, мый збыльысь эмӧсь пасъяс (Аллахлӧн ыджыдлун йылысь) мӧвпалысь войтырлы.